3.11.16

Ο Επίμονος Επισκέπτης


Είχε μόλις αφήσει το πόστο του και βρισκόταν σε αναζήτηση της πολύτιμης, για τη ζωή ενός Αθηναίου, σκιάς. Ήταν η ώρα του διαλλείματος. Θα το περνούσε αγκαλιά με μία σπιτική χορτόπιτα με μπόλικη φέτα. Κατεβαίνοντας τα λαβωμένα από χρόνια αμέλεια, και όχι την οικονομική δυσπραγία των τελευταίων ετών, μαρμάρινα σκαλοπάτια, συνάντησε έναν μεσήλικο πατέρα ο οποίος έσπρωχνε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Ο γιος του έπασχε από εκ γενετής ανεπάρκεια άκρων. 
 
Αποφάσισε να τους ενημερώσει για τα δυσάρεστα. 
 
“Hello sir, the elevator is out of order due to strong wind. I’m very sorry”. 
 
Το πρόσωπο του πατέρα σκοτείνιασε. Δεν είπε τίποτα όμως, μόνο κοντοστάθηκε λίγο σαστισμένος. Ο νεαρός στο καροτσάκι επίσης δεν έβγαλε μιλιά. Μια έκφραση δυσαρέσκειας εμφανίστηκε στο πρόσωπο του. Τους άφησε κοντά στα εκδοτήρια και συνέχισε προς την είσοδο του Ωδείου Ηρώδη του Αττικού όπου του άρεσε να περνά το διάλειμμα του. 
 
Λίγο αργότερα, σαρανταπέντε λεπτά για την ακρίβεια, όσο ακριβώς και το διάλλειμα του, άκουσε την ακόλουθη ιστορία από τους συναδέλφους του. 
 
Όσο εκείνος έλειπε, εμφανίστηκε ένας πατέρας και γιος, ο δεύτερος σε αναπηρικό καροτσάκι, και ακόμα κι αν ο ανελκυστήρας ήταν εκτός λειτουργίας, τους το είχαν εξηγήσει με όλους τους δυνατούς τρόπους, «δεν θα ήταν δυνατόν να επισκεφθούν τον Παρθενώνα», εκείνοι επέμειναν, στο τέλος μάλιστα τα κατάφεραν κι ανέβηκαν στην κορυφή του Ιερού Βράχου. Η υπόθεση είχε φθάσει μέχρι το αρχιφυλάκειο το οποίο, όπως ήταν φυσικό είχε τον τελευταίο λόγο στις δύσκολες αποστολές, όπου τελικά τους δόθηκε η άδεια να επιχειρήσουν να ανέβουν μόνοι τους στον Ιερό Βράχο από τις σκάλες. Επιχείρησαν και οι αρχιφύλακες να τους εξηγήσουν τις δυσκολίες, ή ακόμα και τον κίνδυνο ατυχήματος, της ανάβασης στον Ιερό Βράχο χωρίς να κάνουν χρήση του ανελκυστήρα. 
 
Ο γιος όμως ήταν κατηγορηματικός. “I have managed much harder things in my life”.
 
Πράγματι, χρησιμοποιώντας αναγκαστικά, λόγω της δυσμορφίας του σώματος του, μόνο τους αγκώνες και τα γόνατα, ανέβηκε ένα ένα τα σκαλιά, σύρθηκε στα βράχια και τα σπαρμένα κομμάτια μάρμαρου και γρανίτη. Έφθασε στον προορισμό του, σαν άλλος προσκυνητής στην Τήνο, χωρίς οδύνη όμως, σώος και αβλαβής. Νικητής. 
 
*
Μία εβδομάδα αργότερα, λίγο πριν πέσει ο ήλιος, μέσα από τον ανελκυστήρα καθώς αυτός βρισκόταν σε λειτουργία, μπορούσε να διακρίνει κανείς πολλές ανθρώπινες φιγούρες να κινούνται στο λόφο των Νυμφών. Λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά, στο λόφο του Φιλοπάππου, κάποτε πρίγκηπα του Αρμένικου βασιλείου της Κομαγγηνής, δινόταν η επίσημη έναρξη των 2015 Special Olympics που διεξάγονταν το ίδιο καλοκαίρι στο Los Angeles. 
 
Εκείνο που ενώνει τους συμμετέχοντες των 2015 Special Olympics, αγώνες στους οποίους συμμετέχουν άτομα με διανοητική αναπηρία, με τον επίμονο επισκέπτη της προηγούμενης εβδομάδας, αναμφισβήτητα ένας πιθανός υποψήφιος για συμμετοχή στους Paralympics, αγώνες για άτομα με σωματική αναπηρία δηλαδή, είναι φυσικά η λέξη σθένος. 
 
 
 

No comments:

Post a Comment