5.11.16

Πάρτυ στο Γκάζι


“We’re going to Gazi tonight!” 
 
“Gazi! I’m sure you ‘ll have a good time there, the area is full of bars and clubs, it’s quite popular I hear”. 
 
“Nice! Could you recommend us a club then?”
 
“Mmm…to be honest, I don’t really know the neighborhood that well. I’m sure that at Gazi you will find what you‘re looking for though…” 
 
Του είχε ξεφύγει η τελευταία φράση που ομολογουμένως θα μπορούσε να παρεξηγηθεί. Κρίνοντας από το βλέμμα των δύο κοριτσιών, όντως εξέλαβαν την τελευταία φράση σαν υπονοούμενο που αφορούσε τη σεξουαλική τους ζωή. Δεν ήταν καθόλου απαραίτητο φυσικά να υποθέσει κάποιος πως οι δύο νεαρές Σουηδέζες αναζητούσαν όντως στενές επαφές τρίτου τύπου τις λίγες μέρες που θα περνούσαν στην Αθήνα. 
 
Δε φάνηκε να παρεξηγούνται ωστόσο, απεναντίας, ήταν από εκείνα τα κορίτσια που δεν τους άρεσε να κρύβονται πίσω από τις λέξεις. Βλέπετε, σε μερικές χώρες της Ευρώπης όταν κάποιος πρόκειται να εξασκήσει την τέχνη του φλερτ δεν προτιμά απαραίτητα το παιχνίδι των υπονοούμενων και του - τόσο δημοφιλούς στην Ελλάδα - «ψησίματος». Οι επίδοξοι εραστές, ανεξαρτήτως φύλου, στην Σουηδία παραδείγματος χάριν, προτιμούν να λένε πιο συχνά τα πράγματα με το όνομα τους στα υποψήφια θηράματα τους. «Στη μάπα», όπως θα λέγαμε στην Ελλάδα. 
 
Είχαν και οι δύο τους πρόσθετο πόδι, η μία αριστερό και η άλλη δεξί. Η πιο ομιλητική από τις δύο ήταν και η λιγότερο όμορφη, όπως συμβαίνει καμιά φορά σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Μεσαίου αναστήματος, σχετικά αναψοκοκκινισμένη παρά τη σύντομη παρουσία της στην Ελλάδα, με δύο τρία σχετικά αδιάφορα tribal tattoo στην πλάτη της. Τα μαλλιά της ήταν κοντά και ξανθά, το κορμί της καλογυμνασμένο, όσο για τα μάτια της, φυσικά, γαλάζια. 
 
Η δεύτερη Σουηδέζα, εμφανώς πιο ανασφαλής με τη σωματική της αναπηρία, ήταν γύρω στο 1,75 ύψος με φακίδες να καλύπτουν μεγάλο μέρος του νεανικού της προσώπου. Το σώμα της ήταν ελκυστικό, σέξυ, αλλά δύο συγκεκριμένα σημεία πάνω του τραβούσαν, ή μάλλον εκβίαζαν καλύτερα, την προσοχή. 
 
Το πρώτο σημείο ήταν τα χείλη της τα οποία ήταν αρκετά φουσκωμένα ώστε να προσομοιάζουν με χείλη παρηκμασμένης σταρ του Hollywood προς το λυκόφως της καριέρας της. Η πλαστική επέμβαση στο πρόσωπο της δεν ήταν απολύτως επιτυχημένη. Αυτό πιθανόν να το γνώριζε και η ίδια, εξού και η ευδιάκριτη έλλειψη σιγουριάς στις κινήσεις της. Τα χείλη της πάντως, αν και δυσανάλογα μεγάλα, σχεδόν πρησμένα, σε σχέση με το υπόλοιπο πρόσωπο της, δεν επισκίαζαν τη φυσική ομορφιά που εξέπεμπαν τα καταγάλανα μάτια της και η θέρμη που αυτά απελευθέρωναν σε γενναιόδωρες μεζούρες. 
 
Το δεύτερο σημείο του σώματος της που δύσκολα περνούσε απαρατήρητο ήταν το, επίσης χειρουργημένο, στήθος της. Εντυπωσιακό σε μέγεθος, το πάνω μέρος του στήθους της μάλιστα ήταν εκτεθειμένο στις ορέξεις του Ελληνικού ήλιου καθότι το άσπρο τιραντέ φανελάκι που είχε επιλέξει η Σουηδέζα για εκείνη την ημέρα κάλυπτε μόνο το μέρος του στήθους της λίγο πάνω από τις ρώγες της και κάτω. 
 
«Let’s party!» αναφώνησε, κάπως ξεψυχισμένα είναι η αλήθεια, λίγο πριν αρχίσει να ανεβαίνει τα τριάντα τόσα σκαλάκια που οδηγούν στο ασανσέρ. Ήταν ελαφρώς καταπονημένη από το περπάτημα υπό τριάντα και πλέον βαθμούς κελσίου. 
 
Ένα ατύχημα κάποτε, σε τρυφερή ηλικία, της στοίχισε το ένα της πόδι. Ίσως ένοιωσε πως η ομορφιά της την εγκατάλειψε για πάντα. Αποφάσισε λοιπόν να μην παραδώσει τα όπλα, ήθελε πάση θυσία να παραμείνει σέξυ, ήθελε να την ποθούν, όπως όλοι μας άλλωστε. 
 
«Παραδόθηκε λοιπόν ολόκληρη στον πλαστικό χειρούργο» αναλογίστηκε σιωπηλά εκείνος που τις συνόδευσε για λίγα λεπτά της ώρας στην επίσκεψη τους. 
 
Αποχαιρέτησε τα κορίτσια πάνω στο μικρό μεταλλικό διάδρομο που οδηγεί από τον ανελκυστήρα στο ναό του Ερέχθειου. 
 
Θα περνούσαν λίγες μέρες πριν να τις βγάλει από το μυαλό του. 
 
Παραδόθηκε, και εκείνος με τη σειρά του, στον πόθο. 
 
 
 
 

No comments:

Post a Comment