1.11.16

Mr. and Mrs. Browning



Τα κάτασπρα μαλλιά του αψηφούσαν τον ήλιο που, μεσημέρι του Μάη καθώς ήταν, ξεθώριαζε τα πάντα στο πέρασμα του. Έσπρωχνε, μετά κόπων και βασάνων, ένα αναπηρικό καροτσάκι στο οποίο αναπαυόταν, τρόπος του λέγειν, μιας και ήταν καταϊδρωμένη και εμφανώς ταλαιπωρημένη από τη ζέστη, μια υπέρβαρη κυρία ονόματι Patty. Η Αθήνα αποτελούσε τη δεύτερη στάση τους, έπειτα από την Έφεσο, και αμέσως πριν από τη Ρώμη, σε ένα ρομαντικό ταξίδι αφιερωμένο στα πενήντα χρόνια έγγαμου βίου,το λεγόμενο golden anniversary. 
 
Ζούσαν κοντά στο Λας Βέγκας, σε μια μικρή πόλη που κατοικούσαν κυρίως συνταξιούχοι. Ωστόσο, ο κύριος Browning και η σύζυγος του Patty είχαν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μετακομίζοντας από τον έναν ωκεανό στον άλλο, όπως το απαιτούσαν οι ανάγκες της δουλειάς του συζύγου, συνταξιούχος πιλότος του Αμερικάνικου Ναυτικού γαρ. Τα αεροπλανοφόρα τα είχε φάει με το κουτάλι, δεκαετίες ολόκληρες, γι’ αυτό και δεν φοβήθηκε τις μικρές ανηφόρες που σχηματίζονται σ’ αυτά τα τριακόσια πενήντα μέτρα που χρειάζεται να διασχίσουν οι επισκέπτες με ειδικές ανάγκες, ή κινητικά προβλήματα, ώστε να φθάσουν στον ανελκυστήρα Ακρόπολης. Η Patty ανήκε στη δεύτερη κατηγορία επισκεπτών που δικαιούταν να κάνουν χρήση του ανελκυστήρα του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης. 
 
Ο κ. Browning ήταν αναγκασμένος να σπρώχνει διαγώνια το καροτσάκι της γυναίκας του καθόλη τη διάρκεια της ανάβασης. Ήταν μάλλον αδύνατο να τα καταφέρει διαφορετικά, σπρώχνοντας δηλαδή το καροτσάκι σε μια νοητή ευθεία γραμμή. Σταγόνες ιδρώτα έσταζαν διαρκώς από το αναψοκοκκινισμένο και ρυτιδιασμένο μέτωπο του, κάποια στιγμή μάλιστα παραπάτησε και ο ίδιος πέφτοντας, θαρρείς σε αργή κίνηση, κάτω στο τσιμεντένιο έδαφος. Κατόρθωσε, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, ωστόσο να μην χάσει το αναπηρικό καροτσάκι από τα χέρια του, πεσμένος στο έδαφος καθώς ήταν τα δάχτυλα του κρατούσαν ακόμα σφιχτά τα χερούλια από το καροτσάκι. Στάθηκε κιόλας τυχερός καθώς όταν έχασε τον έλεγχο του σώματος του βρισκόταν ακόμα στο κομμάτι του δρόμου που κατηφόριζε. 
 
“If only I could walk this distance… it’s so hard for you” είπε με νάζι η Patty. 
 
“Well, that train has left long time ago Patty” απάντησε με βλέμμα συγκατάβασης ο κ. Browning. 
 
Η επίσκεψη τους δεν κράτησε πολύ. Λίγο πριν την αποχώρηση τους από τον αρχαιολογικό χώρο, η Patty θέλησε να φωτογραφίσει τον υπάλληλο που τους συνόδευε καθόλη τη διάρκεια της επίπονης, για τον άντρα της, διαδικασίας. Έβγαλε τη φωτογραφική μηχανή από την τσάντα και πυροβόλησε. Ο κ. Browning περίμενε υπομονετικά, προσθέτοντας λίγες ακόμη σταγόνες ιδρώτα στο πρόσωπο του, όπως υπομονετικά τον περίμενε και εκείνη άλλωστε όταν εκείνος πετούσε με ταχύτητα χιλιάδων χιλιομέτρων την ώρα πάνω από τον Ειρηνικό ωκεανό. 
 
 
 

No comments:

Post a Comment