4.11.16

Our Friends from the North


Στην αρχή του Περιπάτου, το μονοπάτι μήκους 900 περίπου μέτρων το οποίο από την αρχαιότητα διασχίζει περιμετρικά το λόφο της Ακρόπολης, στη Βόρεια Κλιτύς της Ακρόπολης, έπειτα από τις τρεις σπηλιές - ιερά των Θεών του Ολύμπου, και αφότου αφήσεις πίσω σου την πηγή Κλεψύδρα της οποίας τα νερά ξεδίψαγαν κάποτε τους Αθηναίους, ακριβώς δίπλα από μία ακόμα πηγή, τη Μυκηναϊκή κρήνη, γνωστή ως σπηλιά της Έρσης, βρίσκονται τριάντα ένα μικρά τσιμεντένια σκαλιά.
 
Τα σκαλοπάτια οδηγούν μπροστά στην είσοδο του ανελκυστήρα της Ακρόπολης, ο οποίος για λόγους που σχετίζονται με την προστασία του Ιερού Βράχου έχει τοποθετηθεί μερικά μέτρα πάνω από το ύψος του εδάφους. Ένα τελευταίο εμπόδιο για τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα πριν θαυμάσουν από κοντά τον Παρθενώνα δηλαδή. 
 
Με τον ήλιο να ξεπροβάλλει κάπως επικίνδυνα, ξεκίνησε να κατεβάζει από πάνω προς τα κάτω το αναβατόριο κλίμακας (σκάλας) για αναπηρικά αμαξίδια πατώντας συνεχόμενα για περίπου ενάμιση λεπτό ένα κουμπί που ανήκει σε ένα χειριστήριο. Η δουλειά γίνεται χειροκίνητα. 
 
“Where‘re you from sir?” ρώτησε ο υπάλληλος της Ακρόπολης όταν πια η πλατφόρμα για τα καροτσάκια έφθασε στη βάση της. Απευθυνόταν στον επισκέπτη ο οποίος έσπρωχνε εδώ και λίγη ώρα το αναπηρικό αμαξίδιο.
 
“I’m from Cyprus” απάντησε κοφτά στα αγγλικά ο μεσήλικος κύριος. Ήταν ηλιοκαμμένος και είχε αρκετά παραπανίσια κιλά. 
 
“Are you from the north of the island?” 
 
“Yes, I am”. Έπειτα από λίγα δευτερόλεπτα, απ’ αυτά που μετράνε διπλά και τριπλά, πρόσθεσε: 
 
“How did you know?”
 
Η ερώτηση του δεν ήταν επιτακτική αλλά ο τρόπος του ήταν λιγουλάκι απότομος. Περίμενε απάντηση.
 
Ο συνομιλητής του ωστόσο απέφυγε να απαντήσει σαφώς. Του είπε πως αναγκαστικά είτε από το Νότο είτε από το Βορρά θα μπορούσε να κατάγεται εφόσον ήταν Κύπριος, οπότε ένα 50% ποσοστό επιτυχίας το είχε ούτως ή άλλως. Στην πραγματικότητα, γνώριζε πως νοιώθει ένας Ελληνοκύπριος όταν βρίσκεται σε ελληνικό έδαφος· σαν στο σπίτι του, περίπου. Ο κύριος που είχε απέναντι του δεν ένοιωθε κατ’ αυτόν τον τρόπο βρισκόμενος στην Αθήνα. «Η γλώσσα του σώματος στόμα δεν έχει αλλά έχει μιλιά, και μάλιστα εκκωφαντική καμιά φορά» σκέφτηκε αλλά δεν είπε τίποτα.
 
“I live permanently in the UK for many years now” έσπευσε να προσθέσει βιαστικά ο Τουρκοκύπριος “and as for him, he lives in the island for 63 years now” είπε δείχνοντας έναν ιδιαίτερα κομψά ντυμένο κύριο που καθόταν σε αναπηρικό καροτσάκι. Ο ηλικιωμένος κύριος δεν εκδήλωσε κάποιο συγκεκριμένο ενδιαφέρον για τη συζήτηση. Φαινόταν ωστόσο να απολαμβάνει τη βόλτα και τον ήλιο που ίσως να στερήθηκε τα τελευταία εξήντα τρία χρόνια της ζωής του.
 
Ξεκίνησε λοιπόν να ανεβάζει το αναβατόριο για αναπηρικά αμαξίδια, ανεβαίνοντας κι αυτός ένα ένα τα σκαλιά, αναγκαστικά σε αργή κίνηση, ανυψωτική πλατφόρμα φορτωμένη με τον κύριο του οποίου το κοστούμι, οπωσδήποτε ραμμένο σε ράφτη που γνώριζε καλά τη δουλειά του, μύριζε Αγγλική εξοχή ένα γαλήνιο Κυριακάτικο απόγευμα. 
 
Ενόσω συνέχιζε να πατάει το κουμπί, και πριν προφτάσει να συνειδητοποιήσει το οτιδήποτε, ο Τουρκοκύπριος είχε ξεκινήσει, με σχετικό πάθος, την κουβέντα. Λέξεις κλειδιά: «Ευρωπαϊκή Ένωση», «Βαρουφάκης», «δανεικά». 
 
“Varoufakis… I like the guy, he is a sharp guy, he really is, and Tsipras as well, I think he is smart but… this Varoufakis talks too much, doesn’t he? Greece has been borrowing money for all of these years, could this situation go on forever? It’s not sustainable, my friend; it has never been. That’s why I believe that you should leave the Eurozone in order to save your economy. You should go back to drachma! We, in Britain, should leave the E.U. as well. We have a referendum planned for 2017, I don’t know if you have heard anything about it… We should leave, we have to leave, we better leave the E.U…” 
 
Ο συνομιλητής του αφέθηκε να τον ακούει να εκφράζει οικείες σε πολλούς Έλληνες απόψεις περί του θέματος που θα μείνει στην ιστορία ως Greek debt crisis: «ζούσατε πάνω από τις δυνατότητες σας» / «ο Βαρουφάκης φταίει» / «οι Βρυξέλλες βλάπτουν σοβαρά την υγεία». 
 
Ούτε συμφώνησε, ούτε διαφώνησε. 
 
 
 
 
 

No comments:

Post a Comment