Somos Compañeros

“How are things in Puerto Rico?”

“Terrible… drug trafficking, unemployment and, not to forget, a bankrupt state”.

“Mmm… it sounds like Greece to me! But without the drugs part!”

Έσκασαν στα γέλια με την απάντηση του, εκείνος πάντως έβγαλε ένα μικρό αναστεναγμό.

Somos compañeros!” ανταπάντησε εκείνη. Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε η κουβέντα μεταξύ του υπάλληλου της Ακρόπολης και τις δύο γυναίκες καθοδόν προς τον ανελκυστήρα της Ακρόπολης.

Καταγόντουσαν και οι δυο τους από το Puerto Rico. Είχαν κατάλευκο δέρμα, τα μαλλιά τους ήταν επίσης κάτασπρα. Η γηραιότερη από τις δύο, η οποία περπατούσε εξαιρετικά αργά με τη βοήθεια ενός ξύλινου μπαστουνιού, ζούσε μόνιμα στο νησί της Καραϊβικής. Η φίλη της, περίπου δέκα χρόνια νεότερη, λίγο μετά τα εξήντα, ζούσε στη North Carolina

Η γιαγιά είχε όρεξη για κουβέντα. 

“Us, Puerto Ricans, even though we are considered to live on U.S. soil, we don’t get to vote; we have not voting rights. In essence, we are a colony. Yes, this is what Puerto Rico is… an American colony! We could have been in a much better shape, this is what annoys me. Take tourism, for example; Puerto Rico should have been taking advantage of its potential to attract tourists, just like the rest of the Caribbean Islands. Puerto Rico could and should have been a touristic heaven like…”

Basically, our island is a touristic destination, but...” προσπάθησε να συμπληρώσει η σιωπηλή, έως τότε, φιλενάδα της, διακόπτoντας παράλληλα τον ειρμό του λόγου της φίλης της. Πριν προλάβει να ολοκληρώσει την πρόταση της, η γιαγιά με το κόκκινο κραγιόν να ξεχωρίζει μέσα από το κατάλευκο δέρμα της, την διέκοψε και εκείνη με τη σειρά της. 

“Let me tell him about it, I know more about the subject after all…”

Ο συνοδός τους δε θα μπορούσε να γνωρίζει ποια από τις δύο κυρίες ήταν καλύτερη γνώστρια των θεμάτων που άπτονται της ιστορίας του νησιού του Puerto Rico. Ήταν ηλίου φαεινότερον ωστόσο, ποια από τις δύο ήταν πιο παθιασμένη για τέτοιου είδους συζητήσεις. 

“Other Caribbean Islands have focused on European tourists and this is why they are prospering. We focus only ον Americans… what do you think we have achieved by doing this? Let me tell you… not much! Our island is very beautiful, just like your country is very beautiful; we could have been a top touristic destination…”

Τρεις εργάτες σκαρφαλωμένοι στα βράχια εκτελούσαν εργασίες συντήρησης του Ιερού Βράχου. Οι ρωγμές στις πέτρες άλλωστε  βαθαίνουν ολοένα και περισσότερο στο πέρασμα του χρόνου με τη βοήθεια της διαβρωτικής μανίας κάποιων στοιχείων του οικοσυστήματος μας. 

Η Πορτορικανή γυναίκα συνέχιζε να στάζει φαρμάκι για την Αμερική, το πρόσωπο της όμως φωτιζόταν καθώς έριχνε κλεφτές ματιές στα δεξιά της όπου δέσποζε ο Ιερός Βράχος τον οποίο αντίκρυζε για πρώτη φορά στη ζωή της. 

Ανυπομονούσε να μάθει, κατά δήλωση της, περισσότερα, απορροφημένη καθώς ήταν στις σκέψεις της, αλλά ταυτόχρονα και πολύ χαρούμενη που βρισκόταν εκεί, στο ναό της δημοκρατίας.

No comments:

Post a Comment