18.12.16

Γκλουπ!




Αμφιταλαντεύτηκε για λίγα λεπτά έως ότου το αποφάσισε πως δεν θα τα κατάφερνε από τις σκάλες, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τον ανελκυστήρα. Ήταν ηλικιωμένη (περίπου στα μισά της όγδοης δεκαετίας της ζωής της), ασθματική, και με κινητικά προβλήματα έπειτα από μία σοβαρή χειρουργική επέμβαση στο γόνατο.

Είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας χαριτωμένης γιαγιάς. Χαμόγελο χαραγμένο στο στόμα, ρυτιδιασμένο ολοστρόγγυλο πρόσωπο, μικρά ματάκια, κάπως κοκκινισμένα μάγουλα, ήταν άλλωστε Αύγουστος. Φορούσε ένα φαρδύ καπέλο και ένα κίτρινο λουλουδάτο φόρεμα. Ήταν φιλική, εξωστρεφής, με χαρωπή διάθεση.

Ζούσε στη Νέα Ζηλανδία, οι τρεις κόρες της ωστόσο είχαν μετακομίσει μόνιμα στην Ευρώπη. “I miss them so much!” ανέφερε με μια μελαγχολική διάθεση της στιγμής.

Σύντομα, ξεκίνησε να μιλά ακατάπαυστα επί παντός επιστητού. Η αγάπη της για κουβεντελόϊ θύμισε στον εποχικό εργαζόμενο της Ακρόπολης τον ορισμό της ομορφιάς από τον Andy Warhol. Ο Warhol στην αυτοβιογραφία του είχε ταυτίσει τους όμορφους ανθρώπους με τους καλούς συζητητές, τους ανθρώπους δηλαδή που κατά βάση ενδιαφέρονται να συζητούν για τα πάντα. 

Κατηγόρησε τους Γερμανούς: “their debt was forbidden back in 1953, so why cant they do the same for Greece?”· αναφέρθηκε εκτεταμένα στις μεγάλες ζημιές που προκάλεσε ο σεισμός του 2011 στη χώρα της, είχε μάλιστα προκαλέσει ανεπανόρθωτες καταστροφές στην Εκκλησία του Χριστού· εξύμνησε την ποιότητα της δημοκρατίας στη Νέα Ζηλανδία, και ειδικότερα τη συμβολή της 37ης πρωθυπουργού της χώρας, της Helen Elizabeth Clark, νυν υψηλόβαθμου αξιωματούχου του Ο.Η.Ε.· «tax evasion... in all countries people dont pay their taxes, big companies often dont pay their taxes, do you think that its only the Greeks that are not the best taxpayers in the world?”· έπλεξε το εγκώμιο των τζιτζικιών τα οποία τραγουδούν και στη δική της χώρα αλλά για μικρότερο χρονικό διάστημα απ’ ότι στην Ελλάδα ενώ, τέλος, εξέφρασε την στεναχώρια της για την απουσία περιστεριών στη Νέα Ζηλανδία. 

Όσον αφορά τα περιστέρια ωστόσο, δεν έμεινε στα λόγια.

Αποφάσισε να μιμηθεί ένα περιστέρι, οπωσδήποτε πετυχημένα, αν σκεφτεί κανείς πως δεν περιορίστηκε να μιμηθεί τους ήχους που βγάζει ένα περιστέρι (κάτι σαν «γκλουπ, γκλουπ, γκλουπ...»)  αλλά επιπλέον χρησιμοποίησε το σώμα της καθώς προσπάθησε να βηματίσει με τον ίδιο τρόπο όπως θα το έκανε ένα περιστέρι.

Enjoy your visit!” της ευχήθηκε ο εποχικός εργαζόμενος της Ακρόπολης καθώς την αποχαιρέτησε στο ναό του Ερεχθείου.

Im already doing it!” τον κολάκεψε η γιαγιά κουνώντας ταυτόχρονα το χέρι της από μακριά. 






No comments:

Post a Comment