18.12.16

Chévere




Διασκεδάζε την ανία της δουλειάς προσπαθώντας να μαντέψει τη χώρα καταγωγής των επισκεπτών. Εκείνη τη φορά ήταν σίγουρος για την ήπειρο αλλά δεν μπορούσε να επιλέξει συγκεκριμένη χώρα.
Η μαμά είχε πατήσει τα εβδομήντα και χρειαζόταν αναπηρικό καροτσάκι ώστε να ελπίζει ότι θα καταφέρει να επισκεφθεί τον Παρθενώνα. Συνοδεύοταν από την κόρη της, μια γυναίκα γύρω στα σαράντα πέντε. 

Μιλούσαν Ισπανικά, θα μπορούσαν να κατάγονται από την Ευρώπη δηλαδή, η φυσιογνωμία της μητέρας όμως υποδείκνυε πως οι κυρίες είχαν έρθει από τη μακρινή Νότια Αμερική. Η μητέρα είχε γκριζοάσπρα μαλλιά με χωρίστρα στη μέση, δύο μεγάλες πλεξούδες ξεπρόβαλλαν πίσω από το κάθε της αυτί. Το πρόσωπο της είχε το χρώμα της επιδερμίδας του προέδρου της Βολιβίας Έβο Μοράλες, καφεκίτρινο δηλαδή, και τα χαρακτηριστικά του προσώπου της θύμιζαν έντονα native American. Η κόρη εξέπεμπε μια αίσθηση αποκοπής από ένα οικείο περιβάλλον που άφησε πίσω της προτού επισκεφθεί ένα όταν μακρινό και παράξενο τόπο, όπως ακριβώς συμβαίνει με ανθρώπους που ταξιδεύουν από την πρωτεύουσα της χώρας τους σε κάποιο απομακρυσμένο ορεινό χωριό της επαρχίας. 

Ζούσαν στην Bucaramanga της Κολομβίας. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου χιλίων μέτρων και είναι κτισμένη στις ράχες του γίγαντα της οροσειράς των Άνδεων. 

“We live in the mountains; it’s half an hour trip by plane from Bogota” είπε με χαμόγελο ανθρώπου περήφανου για τον τόπο του

“Life in Bucaramanga is relatively cheap. You can have a full meal with two euro, food here is expensive”. Εκείνη τη στιγμή, η μητέρα της, η οποία είχε παραμείνει σιωπηλή έως τότε, θέλησε να μάθει την εθνικότητα του υπαλλήλου που τους εξυπηρετούσε στην επίσκεψη τους. Διέκοψε την κόρη της και της ζήτησε ευγενικά να μάθει την εθνικότητα του νεαρού. Η λέξη “Griego” την ξάφνιασε ελαφρώς. Η κόρη της συνέχισε την κουβέντα ορεξάτη, όπως και πριν. 

Beer costs only twenty cents in Colombia. In Greece, its around one euro and fifty cents, I think, this must be expensive I guess, and not only for tourists from Colombia but also for Greek people themselves, isn’t that so?”

Ο εποχικός εργαζόμενος της Ακρόπολης έγνεψε καταφατικά. 

“And how’s life in Colombia?”

“Life in Colombia is pretty good if you live in a big city. The problems in my country are concentrated where the guerillas are located, mainly in areas near the Amazon. Over there life is ugly, it’s hard, it is decades already since this war has started, almost fifty years now… Our country is very rich in resources like petroleum and minerals; this is what it is all about if you ask me…”

Διψούσε για κουβέντα, μιλούσε ακατάπαυστα με ένα συνδυασμό παιδικότητας και ενθουσιασμού. Θύμιζε πρωτοετή φοιτήτρια της φιλολογίας σε πάρτυ στο Καποδιστριακό, φοιτήτρια η οποία μέχρι πριν από λίγους μήνες ζούσε ακόμη με τους γονείς της σε κάποια γωνιά της Ελληνικής επαρχίας.
Αποχαιρέτησε θερμά τον συνοδό τους έξω από τον ανελκυστήρα ο οποίος μάλιστα δεν της είχε φανεί προϊστορικός, όπως συνέβη με περίπου τους μισούς επιβαίνοντες εκείνης της τουριστικής σεζόν. 

Hasta luego” είπε στον εποχικό εργαζόμενο του αρχαιολογικού χώρου, κάτι σαν «δεν τελειώσαμε... τα λέμε μετά!» δηλαδή.

Πράγματι, λίγο αργότερα, λιγότερο από τρία τέταρτα της ώρας, επέστρεψε το ίδιο επικοινωνιακή.

“So, how was your visit?” 

“It was nice; chévere… chévere means ‘cool’ in Colombian Spanish… See? You just learned your first word in Colombian!” 

Ο τρόπος που εκφράστηκε η Κολομβιάνα τον έκανε να πιστέψει για μια στιγμή πως ίσως να ευχήθηκε από μέσα της να μην ήταν η πρώτη και τελευταία λέξη που, ο άγνωστος σε εκείνη νεαρός, θα μάθαινε στα κολομβιάνικα ισπανικά, αλλά η πρώτη λέξη από πολλές άλλες που θα ακολουθούσαν. 

Τότε ήταν που εμφανίστηκε ο άντρας της, ένα λευκός μεσήλικας Αμερικάνος με το κλασικό καπελάκι τζόκεϊ, τη σύνηθη χακί βερμούδα και τα σπορ παπούτσια. Έφερε το χέρι του στο σβέρκο της σε μια κίνηση που πρόδιδε περισσότερο κτητικότητα και λιγότερο οικειότητα.

«Η Bucaramanga μπορεί να πέφτει μακριά από την Αθήνα αλλά τα προβλήματα ενός ζευγαριού από αυτή τη μακρινή πόλη της Κολομβίας ίσως να είναι πανομοιότυπα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ζευγάρι των Μολδαβών στο απέναντι μπαλκόνι» σκέφτηκε ο υπάλληλος της Ακρόπολης καθώς τους έβλεπε να κατηφορίζουν βιαστικά τον Περίπατο της Ακρόπολης.







No comments:

Post a Comment