5.1.18

amawole





Ήταν λίγο πριν τις 09:00, όταν περίπου είκοσι Κονγκολέζοι έστησαν χορό έξω από τα γραφεία της EASaw, ακριβώς δίπλα από την κεντρική είσοδο του καμπ. Οι Αφρικανοί τραγουδούσαν ξανά και ξανά ένα παραδοσιακό Κονγκολέζικο τραγούδι.
Amawole, amawole, amawole
Amawole, amawole, amawole
Amawole, amawole eh eh eh amawole
Amawole, amawole eh eh eh amawole
Kintela
Kintela a nga nalela soso
Kintela a nga nalela kokodioko
Kintela a nga nalela soso
Kintela a nga nalela kokodioko.

Κι έπειτα: “freedom, freedom ” και “get up stand up, stand up for your right”. Κρατούσαν πλακάτ ενώ πολλοί είχαν περάσει γύρω από το κεφάλι τους ένα κομμάτι από λευκό πανί πάνω στο οποίο είχαν γράψει DR Congo. Εν τω μεταξύ, στο καμπ είχε καταφθάσει μια διμοιρία του ΜΑΤ η οποία παρακολουθούσε διακριτικά. Εν τέλει, δεν χρειάστηκε να επέμβουν.
Οι Κονγκολέζοι διαμαρτύρονταν χορεύοντας για τη μεγάλη καθυστέρηση, ατελείωτη στα μάτια τους, με την οποία έβγαιναν οι αποφάσεις ασύλου στην περίπτωση τους. Ήταν ενήμεροι δηλαδή πως είχε άτυπα δοθεί προτεραιότητα στους Σύρους αιτούντες άσυλο, και τους Ιρακινούς και Αφγανούς κατά δεύτερο λόγο – Αφρικανοί, Πακιστανοί, Μπαγκλαντεσιανοί και λοιποί έπρεπε να περιμένουν αρκετά περισσότερο.
«Τι θέλουν τώρα αυτοί ρε μαλάκα;» θα ρωτήσει ένας διοικητικός υπάλληλος της Πρώτης Υποταγής έναν συνάδελφο του. Θα βγάλει τσιγάρο. Κοιτούσαν το θέαμα από απόσταση περίπου είκοσι μέτρων.
«Θέλουν να τους βοηθήσουμε να σταματήσουν οι πόλεμοι στην Αφρική» θα απαντήσει γελώντας ο συνάδελφος του, ανακατεύοντας ταυτόχρονα τη ζάχαρη στον καφέ του.



The project «Περίμενε, περίμενε» is a work of fiction. It is both “based on” and “inspired by” true events.


No comments:

Post a Comment