16.1.18

Level 2




«Μπαμ, μπαμ, μπαμ!» 

«Ακούς; Ξεκίνησαν κι απόψε τα μαλακισμένα!» θα πει η υπάλληλος της Πρώτης Υποταγής στον βαριεστημένο συνάδελφο της. Εκείνος κούνησε το κεφάλι του. Η γυναίκα αναφερόταν στους θορύβους που ερχόντουσαν από το γειτονικό Level του καμπ στο οποίο τοποθετούνταν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι.

Πράγματι, κάθε βράδυ τέτοια ώρα, περίπου κατά τις οκτώ, παιζόταν το ίδιο έργο στο οποίο οι υπάλληλοι της Πρώτης Υποταγής ήταν μόνιμα ακροατές. Θεατές δεν ήταν γιατί απλά δεν ενδιαφέρονταν να γίνουν αυτόπτες μάρτυρες. Φωνές, τσακωμοί, πόρτες που κοπανούσαν μέχρι εν τέλει να σπάσουν, γροθιές στους τοίχους των καραβάν. Κι έπειτα ξύλο, τσαμπουκάδες, λυντσαρίσματα.  

Η Ελληνική Αστυνομία ήταν υποχρεωμένη, σύμφωνα με το νόμο, να περιφρουρεί το Level 2. Στα χαρτιά τουλάχιστον, ο χώρος ο οποίος θα φιλοξενούσε τους ασυνόδευτους ανήλικους θα έπρεπε να είναι ένας προστατεύομενος χώρος εντός του καμπ στον οποίο δεν θα είχαν πρόσβαση οι υπόλοιποι κάτοικοι του καμπ. Στην πραγματικότητα, το Level 2 ήταν το μοναδικό Level στο οποίο η πίσω πόρτα, η οποία οδηγούσε στα «χώματα», την επέκταση του καμπ προς το δάσος δηλαδή, ήταν μονίμως ορθάνοιχτη. Κατά συνέπεια, αφότου έπεφτε η νύχτα, όποιος ήθελε να επισκεφθεί το χώρο δεν είχε απλά να περπατήσει μερικές δεκάδες μέτρα. 

Το Level 2 γινόταν κάθε βράδυ το επίκεντρο της παραβατικότητας στο καμπ. Ήταν ο χώρος στον οποίο το ξύλο, οι κλοπές, οι τραμπουκισμοί ήταν καθημερινό φαινόμενο – άδεια μπουκάλια από κρασί και χρησιμοποιημένες σύριγγες πιστοποιούσαν κάθε πρωί πως στο Level 2 κάθε βράδυ ήταν Σαββατόβραδο (στην άκρη της πόλης).

Τα καραβάν των ασυνόδευτων ανηλίκων ήταν μονίμως εντελώς κατεστραμμένα στο εσωτερικό τους. Πόρτες που δεν έκλειναν, σπασμένες τουαλέτες, κρεβάτια που είχαν απομακρυνθεί από το χώρο. Αυτή ήταν η σύνηθης εικόνα που αντίκρυζε κανείς στο Level 2, ακόμα κι αν οι Αλβανοί εργάτες της οργάνωσης των Φιλισταίων καλούνταν κάθε τόσο, μάλλον εθιμοτυπικά, να επισκευάσουν ότι ήταν δυνατό. Οι ασυνόδευτοι ενήλικοι ήταν μία από τις χαρακτηρισμένες ως ευάλωτες ομάδες που καμπ. Ταυτόχρονα, ήταν σίγουρα η πιο εκτεθειμένη σε κινδύνους. 

Γενικά μιλώντας, ένας εξαντλημένος έφηβος ασυνόδευτος ανήλικος ήταν απείρως ευκολότερος στόχος για τη μαφία των διακινητών.









No comments:

Post a Comment