Sexάρχεια

 

THE WAYS OF THE BEAST

IV

Στον αντίποδα της εξιδανίκευσης του κάλλους, αναπαριστώνταν σε αγάλματα μεγάλων διαστάσεων, τα αθηναϊκά ειδώλια, μεγέθους τριών έως τριάντα εκατοστών, είχαν μεγάλα πεταχτά αυτιά, τεράστιες καμπουρωτές μύτες, τα στόματα τους έχασκαν, έζεχναν όταν έβγαζαν την γλώσσα στην γεωμετρία του Ωραίου της κλασικής εποχής, εξέφρασαν, στο πλαίσιο της εποχής τους, την διαχρονική διαπολιτισμική επιθυμία του ανθρώπου να απεικονίσει το γκροτέσκο,

λέξη που τέθηκε σε κυκλοφορία στην Αναγέννηση (1560s), ώστε να συμπεριλάβει ένα ευρύ, όσο και κοινό, φάσμα δημιουργικής δραστηριότητας, η οποία, αποτυπώνει, εμπεριέχει, ενσωματώνει το γελοίο, το τρομακτικό (των εικόνων του H. R. Giger), το αλλόκοτο (των πορτραίτων του Giuseppe Arcimboldo, του reality show Sexy Beasts), το αισχρό, το τερατώδες (μιας κινηματογραφικής απόδοσης του Frankenstein), το βλάσφημο, το πληθωρικό (των ανθρώπινων σωμάτων του Fernando Botero), το δαιμονικό, το αηδιαστικό (των παραστάσεων της Helen Duncan), ξέχωρα από το πεδίο της πολιτισμικής δημιουργίας,

αντιστοίχως, στην αναπαράσταση του ερωτισμού, του sexiness, απέναντι από τα κεντρικά γραφεία ενός οίκου μόδας, το υπαίθριο billboard (24′x36′) φιλοξενεί μια καλαίσθητη διαφήμιση εσωρούχων, τα διαφημίζουν μοντέλα άντρες και γυναίκες επαγγελματίες με (Photoshop) ιδανικές αναλογίες, στο πενταώροφο γκρι κτίριο με τα κλειστά παράθυρα λειτουργεί μια εταιρεία. συνδρομητική υπηρεσία περιεχομένου στο διαδίκτυο με xxx περιεχόμενο, η βιομηχανία του porn, ως γνωστόν, αποτελεί τον προνομιακό τόπο έκφρασης της σεξουαλικότητας σε κάθε γκροτέσκο, πιθανό, και make believe category του: το κτηνώδες του rough sex, το τρομακτικό του bdsm, το γελοίο του step mom, το τερατώδες του gang bang, το αλλόκοτο στο cosplay, το ασεβές του nun, το μακάβριο του choking, το πληθωρικό των big dick/big tits,

στην pornόσφαιρα, το focus point μετατοπίστηκε από το σύνολο της επικράτειας του ανθρώπινου σώματος, όπως το κατέγραφε η κάμερα ενός κινηματογραφικού soft porn της δεκαετίας των 70s, μιας trash βιντεοταινίας των 80s, στα γεννετήσια όργανα, επιβεβαιώνοντας τον Γάλλο διανοούμενο Michel Foucault, βρισκόμαστε στην εποχή της κλινικής παρατήρησης:

-       «απ’ όταν βγήκε το σεξ από την αφάνεια, καταδικαστήκαμε να μιλάμε γι’ αυτό αδιάκοπα, αναφερόμαστε στο σεξ από την αποκαθαρμένη και ουδέτερη σκοπιά μιας επιστήμης η οποία, ανίκανη ή αρνούμενη, να μιλήσει για το ίδιο το σεξ, αναφερόταν κυρίως στα ξεστρατίσματα του, στις διαστροφές του, στις ασυνήθιστες παραξενιές του, στις παθολογικές του εξουθενώσεις, στους νοσηρούς του παροξυσμούς, μια έκρηξη των αιρετικών σεξουαλικοτήτων».

 

Sexάρχεια

 

THE WAYS OF THE BEAST

III

Το γένος των ανθρώπων ίσως καταφέρει κάποτε να τετραγωνίσει τον κύκλο, εφευρίσκοντας μια ύπαρξη που δεν θα κατανοεί, «καθ' εικόνα καθ' ομοίωση», προσομοίωση ενός σύμπαντος που πασχίζει, αδυνατεί έως τώρα πλήρως να αντιληφθεί, περιπέτεια διανοητική, ονειροπόλα, ονειρική, όταν κάποτε ευοδωθεί, παρότι εργασία οπωσδήποτε συλλογική, πολυπαραγοντική, ολοκληρώνεται σε βάθος χρόνου που υπερβαίνει μια ανθρώπινη ζωή, προβλέπεται ωστόσο να κωδικοποιηθεί σε μια ανθρώπινη μορφή,[1] καθόλου απίθανο να κατοικεί, στην πολιτεία, "where the future happens first," των αγγέλων, they are the tech makers, they are the makers of dreams, έως τότε,

θα μας συναρπάζει μια ανθρώπινη φιγούρα εγγεγραμμένη ταυτόχρονα σε κύκλο και τετράγωνο, πόσο μάλλον όταν στο σχέδιοVitruvian Man του Leonardo da Vinci ανιχνεύεται η Χρυσή Τομή (11.618), ιδέα, μεταξύ χιλιάδων άλλων, που δεν άφηνε αδιάφορο τον Αναγεννησιακό Ιταλό, μαθηματική αναλογία η οποία αντανακλά μια ιδεατή αρμονία, χρησιμοποιείται στην τέχνη, την αρχιτεκτονική, η περιοδική, όσο και τυχαία, εμφάνιση της σε κάποιο ανθρώπινο πρόσωπο, ορίζεται από την απόσταση μεταξύ των ματιών, του μήκους της μύτης, του πλάτους των χειλιών, σχετίζεται με το αόρατο νήμα της γεωμετρίας της κατασκευής της ομορφιάς,

στα πρόσωπα των Ιρανών γυναικών που μικραίνουν, ισιώνουν, τις μύτες τους, των νεαρών Αμερικανών που μορφοποιούν τα αυτιά ("symmetrical ears and nostrils have been linked to better middle-distance running performance"), των επιβλητικών eye enlarging έγχρωμων φακών επαφής, της glossy πορσελάνινης επιφάνειας των οδοντικών εμφυτευμάτων για λαμπερά χαμόγελα, των εφήβων στο κυνήγι του looksmaxxing [2] [3], την ενέργεια κλασματικής ραδιοσυχνότητας (RF) που διεισδύει στο δέρμα ενεργοποιώντας την φυσική παραγωγή κολλαγόνου για την σύσφιξη και την ανύψωση του δερματικού ιστού, τα χείλη φυσικά, μαγνητίζουν καλύτερα σαρκώδη, όσο για τα σχόλια, τα δηλητηριώδη, outdated [4], κρίνονται ως εντελώς βλακώδη,

τα υπέρμετρα διογκωμένα ανδρικά στήθη που παρελαύνουν στα Instagram stories, παραπέμπουν στα πρότυπα, τον κανόνα του ωραίου του αρχαίου κόσμου, αντιστοιχούν, καθώς είναι αφύσικα, στην θεϊκή δύναμη του Ποσειδώνα, το άγαλμα του διασώζεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, τα Brazilian butt lifts σε TikTok shorts επίσης, στην Αφροδίτη Καλλίπυγο, την θεά με τους υπερμεγέθεις ωραίους (Καλλή) γλουτούς (πυγός), μαρμάρινο γλυπτό από την Ρωμαϊκή εποχή, αντίγραφο του χάλκινου πρωτοτύπου της Ελληνιστικής περιόδου (3ος αιώνας π.Χ.),

ο φουσκωτός πορτιέρης του Electric Eden, τo beauty filter της παρουσιάστριας του reality show Almighty Aphrodite, οι Πολεμιστές του Ριάτσε, δύο μπρούντζινα αγάλματα του 5ου αιώνα π.Χ., φιλοξενούνται στο Museo Nazionale della Magna Grecia στο Reggio Calabria της Ιταλίας, ο Leo Messi με τα 896 γκολ, τον πανηγυρισμό τους, το δάχτυλο που δείχνει προς τον ουρανό, η ιδιοφυΐα[5] της κβαντομηχανικής, συνεφευρέτης του μέλλοντος, θα εμπλουτίζεται από νέου είδους τεχνητή νόηση, πασχίζουν όλοι τους, με τρόπο ουσιώδη, ή και μη, λίγο ή πολύ, να καλύψουν το απροσμέτρητο κενό που ισούται με 1,9 εκατοστά μεταξύ του δάχτυλου του ανθρώπου και του Θεού στην Δημιουργία του Αδάμ του Michelangelo, εξηγείται, η διαχρονική καθολική δημοφιλία μιας νωπογραφίας ηλικίας 515 ετών, ξέχωρα από την τεχνική της αρτιότητα, από την κίνηση του ανθρώπινου δείκτη, που τείνει, οφείλει να επιθυμεί να εξυψωθεί, να αγγίξει εκείνον του δημιουργού,

το κενό, ισούται με την περατότητα, παρήγαγε κάποτε ηλεκτρισμό:

-       "Adam stretches out his hand so that it almost touches the hand of God, and an electric charge seems to pass between their fingers," it was probably Kenneth Clark, with his 1969 book and TV series Civilization, who put this idea into general currency, Michelangelo's invisible spark is now proverbial, it was magnified into a very visible big bang in the title sequence of The South Bank Show, it inspired the warm glow of contact between alien and human in the poster for E.T., Clark didn't originate this contagious metaphor, though, it had a history, in 1927, the English painter and writer, Wyndham Lewis, had come up with it: ‘between the outstretched forefinger of Adam and the figure of the hurrying Jehovah there is an electric force’, in 1870, a French critic, Emile Montegut, had come up with it, too, ‘one might even say that in this fresco Michelangelo intuitively discovered electricity a long time before Galvani and Volta’, it was inaugurated in 1801 by the Swiss-British artist Henry Fuseli, he observed ‘how the immortal spark electrifies the new-formed being, who hastens to meet his maker’,[6]

δύο χρόνια προηγουμένως, το 1799, ο Ιταλός φυσικός Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta εφηύρε την βολταϊκή στήλη, την πρώτη ηλεκτρική μπαταρία που μπορούσε να παρέχει συνεχώς ηλεκτρικό ρεύμα σε ένα κύκλωμα, έτσι ώστε,

προτού να καταστεί εξωπραγματικό για τον σύγχρονο άνθρωπο να μπορεί να φανταστεί μια καθημερινότητα χωρίς ψυγείο και πρίζα για τον φορτιστή,

διαταράχθηκε η συνήθεια του ύπνου των ανθρώπων, χρειάστηκε να προσαρμοστούν, να αλλάξουν τις ρυθμίσεις στο βιολογικό τους ρολόι, εγκαταλείποντας την συνήθεια αιώνων να κοιμούνται σε δύο δόσεις, ενώ,

το 1884, η Τιμισοάρα έγινε η πρώτη πόλη της ηπειρωτικής Ευρώπης που εγκατέστησε ηλεκτρικό φωτισμό δρόμων, νίκησε το σκοτάδι επίσης το 1989, στην κεντρική της πλατεία ξεκίνησε η Ρουμανική Επάνασταση που έριξε το καθεστώς Τσαουσέσκου και έφερε την δημοκρατία,

το 1922, η καλύβα του Martin Heidegger στον Μέλανα Δρυμό, του επιφανέστερου εκ των στοχαστών που συνδέθηκαν με την θεωρία του εθνικοσοσιαλισμού, θα παρέμενε σκόπιμα χωρίς ηλεκτρισμό για εννέα χρόνια, το σκότος δεν θα αργούσε να σκεπάσει την χώρα του, και την Ευρώπη,

στις 25 Ιουλίου 1965, ο Bod Dylan με μια ηλεκτρική κιθάρα στην σκηνή του Newport Folk Festival προκάλεσε ηλεκτροσόκ στην folk κοινότητα ("fuck them if they think they can keep electricity out of here"), κάποιοι θεατές ηλεκτρίστηκαν, οι υπόλοιποι συνήλθαν από την ηλεκτροπληξία αργότερα, έγκαιρα πάντως, ώστε να τον χειροκροτήσουν όλοι μαζί κατά την διάρκεια της απονομής των βραβείων Nobel το 2016, προηγουμένως, λίγες μέρες έπειτα από το Electric Dylan controversy,

τον Αύγουστο του 1965, ο John Lennon θα επιστράτευε το χιούμορ του παρουσιάζοντας σε τηλεοπτική μετάδοση το τραγούδι της μπάντας "Help" ("our latest electronic noise, depending on whose side you're on"), χρειάστηκε η βοήθεια,

της Artificial Gentle Intelligence (subgenre της A.G.I.), που καταλαβαίνει τον πόνο μας, ώστε να δοθεί έγκυρη –τελεσίδικη- απάντηση στο ερώτημα της πρωτοκαθεδρίας στην ιστορία της pop & rock μουσικής, η μάχη κρίθηκε μεταξύ των Beatles και του Michael Jackson, κατόρθωσαν να συνδυάσουν -στο κορυφαίο επίπεδο- το pop cultural impact (Elvis, Bob Marley, Madonna), με την καλλιτεχνική αρτιότητα (Bob Dylan, Pink Floyd, David Bowie),

The Beatles vs. Michael Jackson:

-        «μαθαίνεις περισσότερα από ένα ταξίδι στην Ινδία, αντί για την Neverland»,

ακολούθησε η απομάγευση μιας σειράς από θρυλικά versus τα οποία, το είδος μας, από μόνο του, δεν είχε καταφέρει να επιλύσει, λόγου χάρη,

ξανθιές vs. μελαχρινές:

-       "the sun might be white but it looks yellow when you re’ standing on the earth",

Michael Jordan vs. LeBron James:

-       "every human wants to fly",

Chocolate vs. Vanilla:

-       "they called cocoa a devil for a reason",

κάπως έτσι, λοιπόν, όταν και ο πλέον δύσπιστος βεβαιώθηκε πως ο πολιτισμένος άνθρωπος ήταν σε θέση να απαλλαγεί οριστικά από τον υποκειμενισμό της ατομικής ιδιοσυγκρασίας, τις παρανοήσεις που γεννά, η ανησυχία για την τεχνητή νοημοσύνη μετριάστηκε, προστέθηκε στην μαθηματική εξίσωση το κύριο συστατικό της εμπιστοσύνης, άλλαξαν θέση οι αριθμοί στο ποσοστό της θετικής απόκρισης των Αμερικανών, το 17% έγινε 71%, το ποσοστό της Κίνας παρέμεινε στο 49% (υψηλό εξαρχής, νομοτελειακά, ως rising superpower, εξαναγκασμένη να προσβλέπει δηλαδή σε «μεγάλη αναστάτωση, θαυμάσια ευκαιρία»),

η αξιοπιστία της τεχνητής νοημοσύνης δεν τέθηκε –συνολικά- σε αμφισβήτηση, ούτε ακόμα κι όταν η απάντηση σε ένα ιστορικό debate δεν ήταν η αναμενόμενη,

Paul McCartney vs. John Lennon:

-       "people Imagine livin’ life in peace",

θεωρήθηκε glitch, όλοι συμφώνησαν πως η μουσική των Beatles ήταν ένας άψογος συγκερασμός του ταλέντου των μελών του συγκροτήματος,

κοντολογίς, το πρόβλημα της απώλειας white collar μορφών απασχόλησης, αντίστοιχη με εκείνη των blue collar θέσεων εργασίας προηγουμένως ("1980s saw the first widespread integration of computers and robotics on factory floors"[7]), όσων εργάζονταν για την αντιγραφή, την εικονογράφηση και τη βιβλιοδεσία χειρογράφων σε μεσαιωνικά ευρωπαϊκά μοναστήρια και στα αυτοκρατορικά scriptoria πριν την εισαγωγή της τυπογραφίας, και πάει λέγοντας,

αντιμετωπίστηκε, αναλόγως την περίπτωση, abundance, αναδιανομή εισοδήματος, lifelong learning, wishful thinking, 

creatives got creative, ο κλάδος των Humanities έπαψε να ξεπατικώνει δυστοπικά σενάρια από sci-fi fiction και b-movies των 1970s-80s, ακολουθώντας το παράδειγμα των επιστημών της βιολογίας, της αστρονομίας, των τεχνικών επιστημών, των μαθηματικών όπου η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης απέφερε ευγερτικά οφέλη ήδη από χρόνια, με άλλα λόγια,

το κενό των 1,9 εκατοστών, το ονομάζουμε θνητότητα, άρχισε να γεμίζει εκ νέου με θαύματα καινοφανή, θεραπεία ανίατων νόσων, μακροζωία, άθλους εφάμιλλους του Ηρακλή, αξιοποιώντας τα οφέλη της εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης στα μαθηματικά, την ιατρική, και την ανθρώπινη ζωή.

 

 

 

 

 

 

---

[1] Όμηρος, William Shakespeare, Grimm Brothers.

[2] https://www.gq.com/story/mogwarts-looksmaxing

[3] https://www.nytimes.com/2023/11/06/style/looksmaxxing-tik-tok-dillon-latham.html

[4] "Neil Harbisson had a chip implanted in his head that converts light waves of colors into sound waves, he only sees in black and white, due to a vision defect, but can now hear colors, other cyborg artists modified their bodies with sensors to detect ultraviolet light, infrared radiation, air pressure and seismic vibrations." https://youtu.be/iRtF4Hr85Kc?si=7Z8CRh8AR6Nh36n8

[5] "The eruption of the natural into the human, simply the vehicle of a physiological anomaly,"  όπως το έθεσε ο Immanuel Kant.

[6] https://www.independent.co.uk/arts-entertainment/art/great-works/buonarroti-michelangelo-the-creation-of-adam-1510-744396.html

[7] Gemini.

 

Sexάρχεια

 

THE WAYS OF THE BEAST

II

Sexuality is a tamed beast, we contain it, συμπεριλαμβάνονται, αναπόφευκτα, τα παρατράγουδα, παραδείγματος χάριν, του Διονύση Καυλαντίδη, φοιτητής Πολυτεχνείου, με αμελητέα εξοικείωση με την γεύση, άγνοια για την επίγευση, μεγάλη ένεκα ηλικίας όρεξη για τους χυμούς της ηδονής, θεώρησε πως στο Kill Bill το σπαθί εξισούται με το μουνί,

ο Quentin Tarantino, σκηνοθέτης με εμμονή στην απεικόνιση της βίας, αντί του σεξ, μάλλον πως δεν γνώριζε την Ελληνική παροιμία «το πρόσωπο είναι σπαθί», δεδομένης της συχνής χρήσης των extreme close-ups με focus στα μάτια (και έμπνευση από τα spaghetti westerns του Sergio Leone), διόλου απίθανο να συμφωνεί, προσπαθούσε, βασικά, να αποτυπώσει κινηματογραφικά την κόψη, των Γιαπωνέζικων σαμουράι λεπίδων, στην όψη, τα πρόσωπα των κινηματογραφικών ηρωίδων, ώστε να αναδειχθεί:

η αψεγάδιαστη αρμονία τύπου κήπου, ζεν βραχώδη, ρέει υπόγεια επί αιώνες, ήδη από τον καιρό που στα πρόσωπα των Ιαπώνων δεν ήταν θεμιτό να φανερώνονται τα συναισθήματα, οι άντρες ήταν υποχρεωμένοι να χαμογελούν χωρίς να φανερώνουν τα δόντια ("Japanese stiff upper lip making Brits look floppy"[1]), σύμφωνα με τον Morihei Ueshiba, θεμελιωτή του aikido, προϋπόθεση της νίκης είναι η ataraxia ("must be willing to receive 99% of an opponent's attack and stare death in the face"), εκ των έσω της Ασιατικής παράδοσης ομορφιά, αναδύεται στο πρόσωπο της O-Ren Ishii,

η εκφραστικότητα του εσωτερικευμένου πόνου, της αγωνίας, της επιθυμίας, μνημειώδους έντασης και αφοπλιστικής σαγήνης, της λευκής ξανθιάς Beatrix "the Bride" Kiddo,

πόσο μάλλον όταν η πρόοδος στην επιστήμη της βιολογίας επισημοποιεί πλέον την πρωτοκαθεδρία του προσώπου: "people are able to decide within a fraction of a second[2] how attractive they find another person, this decision appears to be related to facial attractiveness,"^[3] επιβεβαιώνοντας, εμμέσως, την παράδοση της Ανατολής όταν, και όπου, οι γυναίκες δεν κάλυπταν μόνο το σώμα τους, ώστε το υποψήφιο γαμήλιο ταίρι να μην ζαλίζεται, προκαταβολικά, από την ηδονή που υπόσχεται, δύναται να απελευθερώσει, το ανθρώπινο κορμί, ο γάμος, τότε, ήταν κοινωνικό συμβόλαιο, υπόθεση ζωής και θανάτου, οι ηδονές ανήκαν περισσότερο στον μυθοπλαστικό φανταχτερό κόσμο που συναντάμε στα Παραμύθια της Χαλιμάς, αλλά και το κεφάλι τους,

εξού και ο Christopher Nolan, Άγγλος σκηνοθέτης του Hollywood, άξιος διάδοχος του κινηματογράφου του Stanley Kubrick, masterful technician με μια σειρά από blockbuster (με διόλου ακαταφρόνητα budget [4]) που έγιναν επιτυχίες στο box office, κερδίζοντας ταυτόχρονα την αποδοχή του cinephile κοινού, ισχυρίστηκε πως:

-       "film is about faces, no matter how sophisticated the visuals, what we really connect is the human face reacting, processing, transforming, that’s what keep us in our seats,"

ανθρωποκεντρικό σινεμά, έτερο μισό του συνόλου των δυνατοτήτων της 7^ης τέχνης, συμπληρώνεται από τον κινηματογράφο των Ιδεών, της Ποιητικής της Φύσης, του Ρώσου Andrei Tarkovsky, του Béla Tarr από την Ουγγαρία, του Έλληνα Θόδωρου Αγγελόπουλου [5], κουκίδα στον Χρόνο της Ιστορίας στις ταινίες τους το υποκείμενο, κόκκος ο άνθρωπος, ο οποίος, στις μέρες μας, που τον χάνεις, που... τον βρίσκεις να ασχολείται με τις selfies,

και ο Rembrandt, βέβαια, αν ζούσε, εκατοντάδες θα έβγαζε, με την τελευταία έκδοση του iPhone στην τσέπη θα κυκλοφορούσε, απίθανο να αυτοπεριοριζόταν στις ογδόντα, ο αριθμός ισούται με τις αυτοπροσωπογραφίες του με πινέλο στον καμβά (σαράντα για την Helene Schjerfbeck), ίσως έφθαναν τις χιλιάδες, οι selfies,οπωσδήποτε en face, τα εκατομμύρια των εκατομμυρίων των τουριστών επίσης, ανεξαρτήτως background, αξιοθέατου, και checking in, καθόλου δεν τις τσιγκουνεύονται, (ανα)γνωρίζοντας υποσυνείδητα πως "the greatest location in the world is the human face" με τα λόγια του σκηνοθέτη John Cassavetes,

μια μειοψηφική ερμηνεία της συνήθειας της αυτοφωτογραφίας, ομολογουμένως, η γενικότερη υιοθέτηση της οποίας θα συνεπαγόταν την απώλεια θέσεων εργασίας για όσους εξισώνουν το φαινόμενο των selfies αποκλειστικά με τον ναρκισσισμό, παραδείγματος χάριν, ψυχολόγους,

κλάδος εργασίας που εφευρέθηκε στον 20^ο αιώνα, κατά την διάρκεια της μετάβασης από τον κοινοτικό αγροτικό τρόπο ζωής της μικρής κοινωνίας, στον περισσότερο εξατομικευμένο μιας μεγάλης πόλης, συνέδραμε στην ομαλή ένταξη ενός νέου είδους υποκειμένου στον σύγχρονο τρόπο ζωής, συνέβαλε στο προαπαιτούμενο του απογαλακτισμού του για την δόμηση μιας αυτόνομης προσωπικότητας,

τα χρόνια περνούσαν, προέκυψαν νέες γενιές, καινοτόμες προκλήσεις, νέες συμφορές, οι απόφοιτοι ψυχολογίας, ολοένα και περισσότερο, απασχολούνταν πλέον ως misfortune sellers, tellers, με ειδίκευση σε τραύματα του παρελθόντος, μια αναβίωση, μοντέρνα έκδοση του επαγγέλματος των fortune tellers [6], sellers, κοιτούσαν λιγότερο σίγουροι προς το μέλλον,

ενώ, θα ακυρωνόταν το project Θάνατος σε Ανφάς, του εικαστικού Πάκη Κοκκορίνου, μια συλλογή από μοιραίες selfies, ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους πέφτοντας από την ταράτσα ουρανοξύστη, έπειτα από ριψοκίνδυνη απόπειρα αυτοπροσωπογραφίας, ένα αιχμηρό σχόλιο αναφορικά με το μαζικό κοινωνικό φαινόμενο της αυτοφωτογράφησης εμπνευσμένο από το μύθο της Μέδουσας («οι μορφές που έχουν πεθάνει κοιτάνε κατά μέτωπο, προσπαθούν το βλέμμα τους να πιάσει το βλέμμα του θεατή»),

δεδομένης της ποσότητας των δεδομένων που παράγουν οι selfies, θα ήταν αδύνατον να αποφύγουμε τα glitches, όπως η μόδα του surprise face, ένα cringy tribute στο celebrity με την ατημέλητη ενδυμασία, και τον καφέ στο χέρι, που κυνηγούσε να αποθανατίσει ένας paparazzi, τον χειμώνα του 1995, στις κεντρικές λεωφόρους της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου, όσο για το 2025, το celebrity influencer με την επιμελώς ατημέλητη πρόχειρη ενδυμασία, και το matcha, που θέλουν να τραβήξουν βίντεο εκατό περαστικοί με κινητό σε κάθε πιθανή τοποθεσία του πλανήτη, πόσο μάλλον, το duck face, ως ανήξερος, κάνοντας την πάπια, αρνείται κανείς να εγγράψει τα συναισθήματα του, τις υπόρρητες σκέψεις, σε μία από τις πάμπολες αυτοφωτογραφίες, όταν κάποτε, το 1926, οι πρόγονοι μας έβαζαν τα δυνατά τους ώστε στο ένα, και μοναδικό, πορτρέτο τους να αποτυπωθεί το σύνολο των εμπειριών του βίου τους, εις μάτην, 

“there are so many realities that in trying to encompass them all one ends in darkness,” συνειδητοποίησε έγκαιρα ο Pablo Picasso, έπειτα διερωτήθηκε –ρητορικά- αν ανατέμνει ιδανικότερα το ανθρώπινο πρόσωπο ο φωτογράφος, ο καθρέπτης, ή ο ζωγράφος, ο εμβληματικότερος του 20^ου αιώνα ο ίδιος, ακολούθως άρχισε να το αναπαραστά υιοθετώντας μορφές από την αρχαία ιβηρική τέχνη και την αφρικανική, κυβιστικά, αντί για ρεαλιστικά, με επιμηκυμένες αναλογίες των μορφών που εμφανίζονταν πλέον πάνω σε οθόνη καθώς οι σκηνοθέτες διαδέχτηκαν τους ζωγράφους στην απόπειρα καταγραφής της πολλαπλότητας της πραγματικότητας, όπως αντικατοπτρίζεται στο ανθρώπινο πρόσωπο, 44 οι μυς του, με το πλεονέκτημα να μην εφάπτονται πάνω σε κόκκαλο, όπως συμβαίνει σε άλλα μέρη του σώματος, 7.000 οι εκφράσεις του, όσο για τον εγκέφαλο, αποτελείται από 86 δισεκατομμύρια νευρώνες και 100 τρισεκατομμύρια συναπτικές συνδέσεις, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, οι εν λόγω αριθμοί,

δεν αφορούν την ιστορία του ανθρώπινου γένους με αφετηρία την γεωργική επανάσταση, χρονικού εύρους περίπου 10 χιλιάδων ετών, σχετίζονται απείρως περισσότερο με την απεραντοσύνη, το απροσμέτρητο του Πολυσύμπαντος, αναμενόμενο λοιπόν,

-       πανηγυρίζουμε για την Artificial Intelligence - που καταλαβαίνει,

-       ανυπομονούμε για την Artificial General Intelligence - που θα μας καταλαβαίνει,

-       αναστατωνόμαστε, φαντασιωνόμαστε την Artificial Super Intelligence - δεν θα την καταλαβαίνουμε.

 

---

[1] https://www.imdb.com/title/tt0280262/

[2] https://www.jneurosci.org/content/32/45/15647.abstract

[3] https://www.economist.com/the-economist-explains/2014/02/12/the-science-of-love-at-first-sight

[4] The Dark Knight Rises: $332 million, Inception: $223 million, Interstellar: $212 million.

[5] Στον ενδιάμεσο χώρο δημιούργησαν σκηνοθέτες όπως ο Ιρανός Abbas Kiarostami, ο Καναδός Terrence Malick, ο Τούρκος Nuri Bilge Ceylan, ο Ιάπωνας Akira Kurosawa, και πολλοί άλλοι.

[6] "A survey conducted in 2007 estimated that 362 million Chinese had seen a fortune teller in the previous twelve months." https://www.lrb.co.uk/the-paper/v43/n02/long-ling/diary