Sexάρχεια

 

IV

Sex is nice, and sex is cool, sex is ok, really ok,

…sex is also a sport, ανυπολόγιστα τα οφέλη του στην ψυχοσωματική υγεία, μαζί με το τρέξιμο, την Dubai σοκολάτα, το πλέξιμο, το κολύμπι στην θάλασσα, αααχ... η θάλασσα! είναι μονόδρομος η απελευθέρωση των ενδορφίνων, των χημικών ουσιών που το σώμα παράγει ως καταπραϋντική αντίδραση απέναντι στον πόνο, την ταλαιπωρία, και το στρες, προς μέγιστη ανακούφιση του είδους, αν κρίνουμε από την εντυπωσιακή άνοδο του ποσοστού των ζαχαρόπληκτων ανά τον κόσμο (ο σακχαρώδης διαβήτης διπλασιάστηκε από 7% σε 14% τα τελευταία τριάντα χρόνια), την παγκόσμια έκρηξη του τουρισμού (Suncream, Selfies & Sugars),

το σεξ ως σπορ δεν παύει να αποτελεί υποσύνολο του δίπολου έρωτας-αγάπη, δεν συνάδει ωστόσο με συνειδητή (ή ασυνείδητη) κυριαρχική διάθεση, ανάλογη με εκείνη που διακατέχει τους πρόθυμους να πληρώσουν δεκάδες χιλιάδες δολάρια προκειμένου να καταβάλουν την δύναμη ενός μεγαλοκέρατου πρόβατου, ενός ελέφαντα πενήντα ετών, επιθυμία που χαρακτηρίζει, αν δεν καθορίζει, τις σχέσεις της μιας βραδιάς, σεξουαλική πρακτική που συγγενεύει με το σεξ στο οποίο επιδίδονται οι fuck buddies, έναν πληθυντικό αριθμό από one night stands με το ίδιο κορμί, το είδος ηδονής που εκλύεται προσομοιάζει στην κατηγορία της συνεύρεσης ενός άντρα με μια εργάτρια του σεξ, μιας γυναίκας με male escort, επίσης σεξεργάτης δηλαδή, αλλά καλοπληρωμένος, μεταξύ δύο fuck buddies, αντί χαρτονομισμάτων, λειτουργεί το σώμα ως συνάλλαγμα, διόλου τυχαία η δημοφιλία που απολαμβάνει το doggy style ανάμεσα στους λάτρεις του fuckbuddiσμού, ξεκούραστη και βολική, εξίσου για τα δύο φύλα, ενδείκνυται ώστε να φέρνουμε στο νου με άνεση, και διακριτικότητα, αλλότρια σώματα κατά την διάρκεια της σεξουαλικής πράξης, αποτελεί την δημοφιλέστερη -by far- στάση του σεξ στους οίκους ανοχής, το doggy style εγγυάται το safe distance, ανακουφισμένοι, οι σεξεμπλεκόμενοι, ξεγλυστρούν της παγίδας της εγγύτητας και της οικειότητας, μιας πρόσωπο με πρόσωπο επαφής, εν δυνάμει επιζήμιας,

στην αμέσως επόμενη κατηγορία των ποικίλων τύπων σεξουαλικής συνεύρεσης της εποχής συναντάμε τους friends with benefits,

αφορά το σεξ μεταξύ δύο ανθρώπων που, μοιράζονται τον ίδιο κοινωνικό κύκλο, ή αποτελούν μέλη μιας παρέας, οι οποίοι, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα τουλάχιστον, αδυνατούν να βρουν σταθερό ερωτικό σύντροφο, αφότου αναπτυχθεί συμπάθεια μεταξύ τους, έστω συγκαβατικότητα, στις πλέον απελπισμένες των περιπτώσεων κυριαρχεί το αίσθημα της συμπόνοιας (δεν αποκλείεται η αυτολύπηση, έμμεσο παράγωγο της κοινωνικής πίεσης [peer pressure] που βιώνει το σύγχρονο υποκείμενο για σεξουαλική δραστηριότητα, και μάλιστα ενδιαφέρουσα), συνυπάρχουν σεξουαλικά χωρίς δέσμευση για αποκλειστικότητα, όρκους αιώνιας αγάπης, άγχος για τον κοινό λογαριασμό θέρμανσης, τύπος σεξουαλικής συνεύρεσης που δεν αποκλείει εξ ορισμού τα συναισθήματα, όταν προκύπτουν, τοποθετούνται αυτόματα ιδιαιτέρως χαμηλά στην κλίμακα του πόθου καθώς υπολείπονται, νομοτελειακά, σε ένταση, αυθεντικότητα, πόσο μάλλον ανθεκτικότητα – κανένας δεν ν ο σ τ ά λ γ η σ ε έναν friend with benefits!

τέλος, όσον αφορά the artist previously known as λαός,

στις μέρες μας, περισσότερο γνωστός ως εικονολατρική μάζα μικρομεσαίων με δικαίωμα ψήφου, στον βαθμό που δεν υποκύπτει στην ευκολία της δωρεάν online (κατ)ανάλωσης, εκπίπτοντας στην απύθμενη λούπα της εικονοδουλίας, ξοδεύοντας, αντί για χρήματα, το πιο πολύτιμο ανθρώπινο αγαθό, τον χρόνο, ουδέποτε σταμάτησε να επισκέπτεται πουτάνες, σεξεργάτριες, κορίτσια στα μπουρδέλα, τους οίκους ανοχής, τα studio, έναντι χρηματικού αντιτίμου που ισούται με δέκα, είκοσι, και πενήντα ευρώ αντίστοιχα,

συνταξιούχοι, εργάτες, φοιτητές, άνεργοι και μαθητές, άεργοι, μεροκαματιάρηδες, μικροαστοί, κάφροι, κάγκουρες, και καθωσπρέπει, μάγκες, ερωτύλοι, και μποέμ, μαμάκηδες και «μπουρδελιάρηδες» (οι σταθεροί πελάτες), πρόσφυγες και μετανάστες (οι σκουρόχρωμοι έβρισκαν τις πόρτες κλειστές σε «Greek only» studio και οίκους ανοχής, καταφύγιο πρόσφεραν τα μπουρδέλα), νυχτόβιοι, υπόκοσμος, παράνομοι και μπατσαρία έμπαιναν στα «σπίτια» ξαναμμένοι, όπως όλοι, αποχωρούσαν πότε πότε στραβωμένοι, όσο για τα λουμπεναριά, και ανεξαιρέτως όλα τα νεαρά παιδιά, έβγαιναν από τα δωμάτια μες στην καλή χαρά, ευφορία που δεν συμμερίζονταν οι συνομήλικες τους, είχαν κανονίσει σινεμά, όπου, λίγα χρόνια αργότερα,

το έτος 2023, εκατομμύρια θεατές απόλαυσαν τις σεξουαλικές εξερευνήσεις, τις Oscarικές περιπέτειες, της Bella στο (βραβευμένο με Golden Lion στην Βενετία) Poor Things του Γιώργου Λάνθιμου, στην ταινία του Έλληνα σκηνοθέτη, a visual delight, το πείραμα του επιστήμονα «πατέρα» δημιουργεί ένα πλάσμα με ενήλικο σώμα και νου βρέφους, μαθαίνοντας σταδιακά, βουτάει -δίχως όρια- στον κόσμο της ηδονής,

όσο για το 2093, μια γυναίκα δεν θα γεύεται τις απολαύσεις του σεξ αλά Bella αποκλειστικά, ως κατ’ επιλογήν σεξεργάτρια, δεν θα βιώνει την σεξουαλική απελευθέρωση με τον ενθουσιασμό, την αφέλεια ενός απόκοσμου μικρού παιδιού, αλλά ως γυναίκα, στην αγκαλιά Άδωνι επί πληρωμή, το δικαίωμα της ισότιμης πρόσβασης των δύο φύλων στην ηδονή θα έχει προταθεί, της ενσωμάτωσης ολόκληρου του γυναικείου πληθυσμού, αντί των υψηλών εισοδημάτων αποκλειστικά, στο παζάρι του οργασμού, το φεμινιστικό κίνημα θα έχει καταφέρει να αποδεσμευθεί από τις παρανοήσεις του παρελθόντος, όταν δέσποζαν ετοιμοπαράδοτα πρότυπα για την γυναίκα («ωραίο φύλο»), και το θηλυκό («ασθενές»), προκαλώντας την –εξ αντανακλάσεως- θεωρητικού τύπου δαιμονοποίηση της εργασίας στο σεξ, την πλήρη ταύτιση της με την γυναικεία εκμετάλλευση, τον εθελούσιο αυτοεξετελισμό της γυναίκας, η οποία, ως θύμα, υποτίθεται πως είχε εσωτερικεύσει εξ ολοκλήρου τους άγραφους κανόνες της macho πατριαρχίας, η σεξεργασία θα έχει απενοχοποιηθεί, οι εργαζόμενοι δεν θα αντιμετωπίζονται πλέον ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, το κράτος πρόνοιας θα τους συμπεριλαμβάνει, δεν θα ορίζεται από την βία, τον καταναγκασμό, την στέρηση ελευθερίας, ούτε από απάνθρωπες βάναυσες συνθήκες εργασίας (εξαντλητικά ωράρια, χαρτζηλίκι αντί μισθού), αντίστοιχες στον τρόπο, ισόποσες στον πόνο, ανάλογες στο τραύμα, με των εργατών γης από την Νοτιοανατολική Ασία στα αιματοβαμμένα φραουλοχώραφα της Πελοππονήσου, των Κινέζων της υπαίθρου στα εργοστάσια των μητροπολιτικών megacities στην Κίνα των 2000s, των ανήλικων Σύρων προσφύγων στα παράτυπα κλωστοϋφαντουργεία της ανατολικής Τουρκίας...