Sexάρχεια

 

V

Ο δρόμος είχε την δική του μοχθηρία, στην είσοδο του πιο μεγάλου πάρκου του δήμου της Αθήνας, για λίγα χρόνια του βίου της πρωτεύουσας τουλάχιστον, όταν το Πεδίον του Άρεως έγινε καταφύγιο απόκληρων (άστεγοι και τζάνκις), πάντοτε συγχρονίζονταν με τους ρυθμούς των αλλαγών, των αναγκών, των καταστροφών, και των γλεντιών της πόλης,

αρχικά, επί βασιλείας του Όθωνα (1832-1862), φιλοξένησε το ιππικό, οφείλει το όνομα του στο ρωμαϊκό Campus Martius, το Βασίλειο της Ελλάδας απέκτησε Σύνταγμα το 1844, λίγα χρόνια αργότερα, στις 10 και 11 Μαΐου του 1859, έλαβαν χώρα βίαια επεισόδια όταν η Αστυνομία επενέβη κατά των μαθητών και φοιτητών που διαμαρτύρονταν με αίτημα την υποστήριξη των ντόπιων προϊόντων, φορούσαν ψάθινα Σιφνέϊκα καπέλα, αντί για τις μοδάτες εισαγόμενες Ευρωπαϊκές καπελαδούρες, το 1861 κατασκευάστηκε το Ιπποδρόμιο της Φρουράς των Αθηνών, το 1870 εκτελέστηκαν με την λαιμητόμο δέκα επτά θανατοποινίτες, το Σχολείο Ιππευτικής ιδρύθηκε το 1884, τον Ιούνιο του 1887 ο Μ. Αρτόζης έχασε το κεφάλι του από την γκιλοτίνα για την δολοφονία του ανηψιού του, τον Ιούλιο εγκρίθηκε η ρύθμιση του χώρου ως υπαίθριου τόπου αναψυχής, δεν θα περιελάμβανε πλέον δημόσιες εκτελέσεις εγκληματιών προς παραδειγματισμό (και τέρψιν) του λαού, αλλά βόλτες, περιπάτους, εορταστικές εκδηλώσεις μετά μουσικής, το 1900, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Ernst Ziller οικοδομήθηκε η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, φιλοξένησε την Γεωγραφική Υπηρεσία του Στρατού, κύριος σκοπός της ήταν η δημιουργία κτηματολογίου, καθώς άλλωστε, λίγες ημέρες έπειτα από την αποπομπή του Όθωνα είχε καταστραφεί των Βαυαρών, ο καιρός πέρασε, δίχως να κοιτάζει την δική μας την αμηχανία, 163 χρόνια για την ακρίβεια, μέχρι την ανεπίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα της πρώην καγκελάριου της Γερμανίας Angela Dorothea Merkel (2005-2021), η οποία,

υπενθύμισε στους Έλληνες πως το κτηματολόγιο παραμένει project ημιτελές, work in progress, κατά την διάρκεια μιας δημόσιας ομιλίας της στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Ξιάρχος, της οικογένειας των δισεκατομμυριούχων εφοπλιστών, μια διοργάνωση της Καλημερινής, εφημερίδα με αναγνωστικό κοινό μεσαία-ανώτερα και ανώτερα κοινωνικά στρώματα, ακροατήριο δηλαδή, που απαρτίζονταν από τους απευθείας, ή έμμεσους, απογόνους των γαιοκτήμονων, των τσιφλικάδων, που έριξαν στην πυρά το Βαυαρικό κτηματολόγιο το 1862, «αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα», κατά συνέπεια, η αντικειμενική παρατήρηση της Καγκελαρίου δεν ήγειρε αντιδράσεις, σε αντίθεση με την θετική αποτίμηση υποκειμενικής φύσης για τον πρώην Πρωθυπουργό της αριστεράς Αλέξη Τσίπρα (2015-2019), ανέφερε πως «ήταν ειλικρινής, δεν προσπάθησε να παραπλανήσει», η δήλωση που προκάλεσε δύσπνοια, δυσθυμία, καρδιακή αρρυθμία ανάμεσα στους παρευρισκομένους, την λιποθυμία της αρχισυντάκτριας μεγάλου ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού Ευρωσύνης Παγωνιάδου, απηχώντας το τοξικό πολωτικό πολιτικό κλίμα των ημερών, τον είχε χαρακτηρίσει απατεώνα, το υπόλοιπο της βραδιάς κύλησε χωρίς απρόοπτα,

η Καγκελάριος δεν δέχτηκε κατάρες εκείνη την βραδιά, την καταριόνταν το 2012, όσοι θα ψήφιζαν αργότερα τον Τσίπρα, τον οποίο ουκ ολίγοι καταράστηκαν το 2016 που δεν ήταν φυσικά η μόνη χρονιά στην ιστορία της πολιτικής ζωής του τόπου όπου έπεφταν κατάρες σωρηδόν, ακριβώς έναν αιώνα προηγουμένως,

στις 12 Δεκεμβρίου 1916, διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς το Πεδίον του Άρεως για να αναθεματίσουν τον σατανά Ελευθέριο Βενιζέλο, κάθε διαδηλωτής έριχνε από μία πέτρα σε μια στοίβα και επαναλάμβανε την κατάρα του αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεόκλητου στο σημείο του κήπου (μείξη γαλλικού jardin και αγγλικού garden), όπου σήμερα βρίσκεται το άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς, η τελετή του αναθέματος αποτελούσε συμβολικό μέρος των εχθροπραξιών του ελληνικού Εθνικού Διχασμού (1915–1922), την διένεξη δηλαδή μεταξύ του πρωθυπουργού της Ελλάδας και του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄, σχετικά με την είσοδο, ή μη, της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι κατάρες έπιασαν, ο Βενιζέλος έχασε τις εκλογές του 1920, τα λάθη των πολιτικών του αντιπάλων συνέβαλλαν να οδηγηθεί η χώρα στην Μικρασιατική Καταστροφή,

δύο χρόνια αργότερα, χιλιάδες έλληνες της Μικράς Ασίας, πρόσφυγες πλέον, φιλοξενούνταν σε δυσμενείς συνθήκες σε σκηνές στο Πεδίον του Άρεως.