Sexάρχεια

 

THE WAYS OF THE BEAST

VΙ

Αμήχανη περίοδος, άβολη η περίοδος, στην ζωή των εραστών,

την ρώτησα λοιπόν αν ήθελε να αναβάλλουμε το ραντεβού (το είχε ακυρώσει τον προηγούμενο μήνα), «αν δεν είναι για να πηδηχτούμε δηλαδή δεν θέλεις να με δεις;» ενεργοποίησε το conflict mode, χρειάστηκαν έντεκα λεπτά, είκοσι μηνύματα, μέχρι να λήξει αίσια το θέμα (έλα στις οκτώ… θα σε περιποιηθώ»), έφθανα πάντοτε νωρίτερα, εκείνη την βραδιά επτά λεπτά, κτύπησα το κουδούνι στις 20:02,

ήπιαμε μπύρες, χωρίς ένταση και διαφωνίες, στην βεράντα με το στρωμένο παλιακό Αθηναϊκό μωσαϊκό σε μαύρο χρώμα, τις γλάστρες με ανθεκτικό ελαίαγνο, αναρριχώμενο ρυγχόεσπερμο, πικροδάφνη, αλόη βέρα, τις κρεμαστές ζαρντινιέρες και τα καλάθια με μωβ τηλέγραφο, λευκό και έντονο κόκκινο γεράνι, λεβάντα, πλατύφυλλο βασιλικό, και πόθο, σαν εκείνον που με είχε κυριεύσει, συν την ανυπομονησία, όσο την περίμενα, ξαπλωμένος στο κρεβάτι, ντυμένος ακόμα, πάνω από το πάπλωμα, το τηλέφωνο το είχα αφήσει στο σαλόνι, μπήκε στην κρεβατοκάμαρα φορώντας στενό μαύρο παντελόνι, μαύρο αμάνικο ριπ τοπ, ίδιο με εκείνο στην φωτογραφία στο προφίλ της στο Facebook, είχαμε προφτάσει να εξομολογηθεί, εν είδη φιλοφρόνησης, έπειτα από την ευτυχή λήξη ενός γύρου ερωτοπραξιών, ανάλαφροι, ευάλωτοι, γυμνοί, την φωτό που είχαμε επιλέξει, πριν σμίξουμε ακόμα, ώστε να προσφέρουμε πρόσκαιρη ανακούφιση στο σώμα μας, καβάλησε σαν καουμπόισσα, έκανε σεξ μαζί μου woman on top σε μια φωτό που με είχαν τραβήξει σε οριζόντια θέση σε αμμώδη παραλία, πλησίασα από πίσω στην selfie που έσφιγγε το μπράτσο της μπροστά από τον νιπτήρα, φίλησα τον λαιμό, τον ώμο εις διπλούν, το χέρι της, το οποίο,

απροπόνητο σε γυμναστήριο, πάντως σφριγηλό, κατά αναλογία με τα βάρη της ζωής, είχε αρχίσει τώρα να προσφέρει απόλαυση, γρήγορα συνέδραμαν το στόμα και τα χείλη, έπαψα να κοιτάζω με ορθάνοιχτα ευγνώμονα μάτια όταν επέδραμαν απαλά, πάντως προειδοποιητικά, οι κοπτήρες, η Μάρα ζητούσε διακριτικά να τους αφήσω μόνους, απέσυρα το βλέμμα, και άλλωστε,

είχε ανοίξει τρύπα στο ταβάνι, κοιτούσα πλέον το φεγγάρι από την παραλία της Παχιά Άμμου στην Νίσυρο, καλύπτεται από χαμηλή θαμνώδη και φρυγανική βλάστηση όπου παραμονεύουν μικροί μαύροι σκορπιοί, στο νησί του Αιγαίου βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στην Ελλάδα γνωστό για τους πέντε κρατήρες του, η τελευταία έκρηξη χρονολογείται στο 1888,

όταν κάναμε έρωτα, εξυπακούεται, τα χέρια μου έφθαναν στο σώμα της, χάϊδευαν την πλάτη της, ανακάτευαν τα μαλλιά της, τσίμπαγαν τον πισινό της, άρπαζαν, εξερευνούσαν το κορμί της, ακουμπούσαν, στηρίζονταν πάνω της, κρατιούνται, ο ένας από τον άλλον, οι εραστές, να μην πέσουν, να μην γκρεμοτσακιστούν στην παραζάλη του έρωτα, όταν όμως μεταβόλιζε την δύναμη μου, Μάρα was in charge, απομακρύνονταν, τόσο να μην φτάνω, είτε σήκωνα τα χέρια μου ψηλά (παραδίνομαι), είτε τα άφηνα να πέσουν δίπλα, φαίνονταν δηλαδή πως σπαρταράω, ένοιωθα ίλιγγο, μετεωριζόμουν, έως ότου...

...εξερράγη, ακολούθως ήρθε ξάπλωσε δίπλα μου, το πόδι της πάνω στην κοιλιά, το χέρι της γύρω από τον σβέρκο, καθώς ανάσαινε δίπλα από τον λαιμό μου εισέπνεα το άρωμα που αναδύοταν από το δέρμα, τα μαλλιά της, δεν κράτησε πολύ η ανάπαυση, έπειτα από ένα μισάωρο, μετακινήθηκε εκ νέου στα νότια της επικράτειας της χώρας, ένα διπλό κρεβάτι δηλαδή, αφαίρεσε το παντελόνι, έμεινε με το κολλητό μαύρο σλιπ, διοχέτευσε σταδιακά στο σώμα μου ένταση που αδυνατούσε να διαχειριστεί, δεν υπήρχε -προφανώς- δυνατότητα αποτροπής, σε αντίθεση με το μυαλό μου, ευτυχώς, το ταβάνι παρέμενε στην ίδια θέση, δυστυχώς, δεν άνοιξε η έξοδος κινδύνου προς το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης, το νησί της Γαύδου, κατακαλόκαιρο στο Σαρακήνικο, η παραλία χρωστάει το όνομα της στους Σαρκεγίν κουρσάρους της Ανατολής, να χαζεύω ανάμεσα από υπεραιωνόβιους κέδρους υπέρλαμπρα αστέρια, έκλεισα τα μάτια, αντίκρυσα guest stars στα Εξάρχεια, κατά σειρά εμφάνισης:

πλάσμα σαγηνευτικό, με κατάμαυρα λεπτά μαλλιά μακρύ καρέ, spirits of Saturn αντικατοπτρίζονταν στα αμυγδαλωτά της μάτια, το Venetian white πρόσωπο της, καθόταν γονατιστή στα νοτιοδυτικά του κρεβατιού, γράπωσε το πόδι μου, κοιτούσε ανυπόμονα την Μάρα με edginess που προκάλεσε την συστολή κάθε μικροσκοπικού μυός στην βάση κάθε θυλάκου τρίχας, είχε σουβλερή μύτη, λεπτεπίλεπτη εξίσου με τα χείλη της, το στόμα έκρυβε ολόλευκα δόντια που έμοιαζε να σφίγγουν και να τρίζουν από ένταση επειδή καθυστερούσε η σειρά της, for branch,

κορίτσι αφράτο, τροφαντό, με μακριά ξανθά μαλλιά και φυσικούς μακρόστενους ευμεγέθεις μαστούς, τους έφερε κοντά στο πρόσωπο μου γελώντας πρόσχαρα,

τύπος ψηλός, μελαχρινός, και συμπαθητικός, στέκεται όρθιος στην άκρη του κρεβατιού, έχει περάσει τα χέρια του στην λεκάνη της, το κάνει στην Μάρα με αργές κινήσεις,

δύο κοπέλες, παχουλή και skinny, artsy, party, piercing & tattoos, τα μαλλιά τους κουρεμένα με την μηχανή, με βλέμματα αυθάδη, άγρια, ναρκισσιστικά, φιλιούνται πάνω από την κοιλιά μου: “you must look and you could touch… perhaps!”

τσιτωμένο θηλυκό, σαράντα plus, με μακριά μαλλιά και office –anxious, rather than sexy- look, βγάζει το γοβάκι, ανασηκώνει την σκούρα γκρι εφαρμοστή φούστα, αφαιρεί το κυλοτάκι, "come baby," μια δρασκελιά αρκεί, να σκαρφαλώσει στο κρεβάτι, για το δικό της μονοκόμματο μακρύ κορμί, με μια δεύτερη γεύομαι το φύλο της,

τέλος, η Γυναίκα, απροσδιόριστης ηλικίας, συμμετρικά χαρακτηριστικά προσώπου, λίγες ρυτίδες, και σπαστά καστανόξανθα μαλλιά που έφθαναν πάνω από τον ώμο και τα χώριζε στο πλάι, με βλέμμα περιπαικτικής στοργής, σκύβει προς το μέρος μου, η κρύα παλάμη της με τα μακριά δάχτυλα ακουμπά πάνω στο στήθος μου, κάτι ψιθυρίζει στο αυτί, και τότε ακριβώς άκουσα μια κραυγή,

«χαζό είσαι παιδάκι μου;» είπε η Μάρα, μόλις με είχε αποτελειώσει, πάνω μου είχε απομείνει ασθενικό δέρμα, κόκκαλα με ρωγμές, αίσθημα ανυπέρβλητης αδυναμίας, μια απώλεια εαυτού,

-       sexuality is a beast; it had started to consume us.