FROM ANOTHER HILL
IV
Ανήκε στην σφαίρα του
ρεαλισμού, της Μάρας και του μπονόμπο, να έκαναν άγριο απολαυστικό σεξ στα τέλη
του ίδιου μήνα, αντιθέτως, η πιθανότητα να ζούσαμε με την ξανθιά μια ανέξοδη περιπέτεια
του θέρους ήταν αμελητέα, κατά συνέπεια, η Μάρα είχε πολλαπλάσιο αριθμό από
εραστές, αντί για έτη συμβίωσης με το έτερον ήμισυ, ένοιωσα τυχερός που η φαντασία
μου δεν έπλασε δύο ανθρωπόμορφα πλάσματα να το ιδρώνουν στα όρθια, βραδιάτικα,
κάτω από μία χαρουπιά, σε μια απόμερη γωνιά του λόφου του Στρέφη, η ζήλια μου
πνίγηκε εκ την γενέση της, δεν φουντώνει την ερωτική επιθυμία, είναι κτητικότητα,
τοξική λατρεία, υποδηλώνει ανθρώπινη αδυναμία, είχα αποδράσει από το κάτεργο του διαβόητου, διεθνώς καταζητούμενου, serial killer του έρωτα, αρχαίοι θεοί του έρωτα
με είχαν προφυλάξει,
πόσο μάλλον όταν πέρασε τα πόδια της γύρω από την
μέση μου, έσφιγγαν με δύναμη πολύ, τα χέρια μου στο σβέρκο, την σπονδυλική της
στήλη, έσπρωχναν με ορμή, το κάναμε στην στάση του λωτού, τα πρόσωπα μας σε
απόσταση αναπνοής, κόντεψε να μου κοπεί, δίχως να έχω ερωτηθεί (αντι)μίλησε το
κορμί: "I love you…"
παράπεσαν ανάμεσα από τα βογγητά, δεν έφτασαν στ’
αυτιά της, ευτυχώς να λέμε δηλαδή, τα σύμφωνα, το πάθος, τα φωνήεντα, η ηδονή,
σχημάτισαν μια πρόταση που δεν έπρεπε να σχηματιστεί, δηλητηριασμένη από
λαγνεία και υπερβολή, ασαφής τόπος προέλευσης, άγνωστη καταγωγή, ήταν πάντως δύσκολο
να αγνοηθεί, αδύνατο να χαρακτηριστεί παντελώς αναληθή,
- «κάθε ερωτική σχέση βασίζεται σε άγραφες συμβάσεις που οι εραστές τις κλείνουν απρόσεκτα τις πρώτες βδομάδες της αγάπης τους, βρίσκονται ακόμη σε ονειρική κατάσταση αλλά συνάμα, χωρίς να το ξέρουν, συντάσσουν σαν αδιάλλακτοι δικηγόροι τις λεπτομέρειες του συμβολαίου, ώ εραστές, τα μάτια σας δεκατέσσερα σ’ αυτές τις επικίνδυνες πρώτες μέρες! αν σερβίρετε στο σύντροφό σας το πρόγευμα του στο κρεβάτι, θα πρέπει να το συνεχίσετε αυτό για πάντα, αν δεν θέλετε να κατηγορηθείτε αργότερα για έλλειψη αγάπης και για προδοσία»,[1]
αφού δεν άκουσε το σ’ αγαπώ, δεν θα με κατηγορούσε για την αθέτηση μιας απατηλής υπόσχεσης, τέλος καλό, όλα νορμάλ, στον ξύπνιο μου τουλάχιστον, στον κόσμο των ονείρων, σαράντα οκτώ ώρες αργότερα,
βρέθηκα σε μια αμμώδη παραλία στριμωγμένη ανάμεσα στο μπλε του Αιγαίου και το άνυδρο ξερό τοπίο των γύρω λόφων, κλάσικ Κυκλάδες, μια μεικτή παρέα από singles κάναμε free camping, κάποιοι κατασκηνωτές, διακόσια μέτρα μακριά, είχαν πιάσει τα όργανα, έπαιζαν ρεμπέτικα γύρω από μια φωτιά, και τι κέφι! έρεε άφθονο το τσίπουρο μέσα στα πλαστικά ποτήρια, γύριζε ο μπάφος τον οποίο πάσαρε ο πυγμαίος στην Μάρα που ένοιωθε άβολα στην τοποθεσία τα περνάμε όμορφα, τραγούδι και χαμόγελα αντικριστά, έπιασαν την κουβέντα, η πρώην του ήταν γνωστή της Μάρας, δεν την αντιπαθούσε, ούτε την συμπαθούσε, δεν στάθηκε πάντως αδιάφορο στην απόφαση να του διαθέσει το κορμί της, τον ρώτησε αν ήθελε να πάνε στην σκηνή της, και τότε ακριβώς είδα ταινία τρόμου - στο επόμενο ενσταντανέ, την έπαιρνε από πίσω doggy style,
ξύπνησα ξαναμμένος στην μέση της νύχτας, την στιγμιαία
αίσθηση απώλειας του χωροχρόνου, μιας γνήσιας φρίκης, διαδέχτηκε ένας
αναστεναγμός ανακούφισης, σε πείσμα του πόθου που στρατοπεδεύει σε κάθε
φιλήδονο σώμα, που νοιώθει λειψό όταν δεν ψηλαφεί, δεν εξερευνά, κάποιο άλλο,
διότι αντιλαμβάνεται, με τρόπο που δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να
αποκωδικοποιήσει πλήρως πως είναι όντως α τ ε λ έ ς,
οι περισσότερες ενδείξεις έδειχναν πως δεν είχα
χάσει το μυαλό μου από έρωτα, είχα ξεγελάσει τον Ίμερο, είχε σταθεί ανίκανος να
επιβάλλει πάνω μου την ψευδαίσθηση της μοναδικότητας που ο εραστής κάθε φορά
αποδίδει στο αντικείμενο του πόθου του, το μερίδιο της ζήλιας που αναλογούσε
στην περίσταση ανήκε στον κόσμο των ονείρων, της απιθανότητας, είχα αποδράσει
από την κόλαση της αντανάκλασης του σε ένα πρόσωπο αποκλειστικά, τον κόσμο της
αδυνατότητας.
No comments:
Post a Comment