Οι David Bowie - Lou Reed - Iggy Pop είναι μια τριλογία καλλιτεχνών που κινήθηκε πάνω στον ίδιο θεματικό άξονα και ισορρόπησε πάνω στο ίδιο τεντωμένο σχοινί που άπλωσε σε τόσες πόλεις του κόσμου άλλωστε· οι τρεις τους εξύμνησαν και ενσάρκωσαν την ατομική ελευθερία, ότι πρέσβευε δηλαδή η ροκ μουσική εκ κατασκευής, την ελευθερία να ζήσεις τη ζωή σου όπως ακριβώς το επιθυμείς.
Ο Bowie έκτισε μια καριέρα προσπαθώντας να αποδείξει με κάθε τρόπο πως είναι δυνατόν να είσαι για πάντα ο εαυτός σου ακόμα, ή μάλλον ειδικά, αν είσαι εξπέρ στην σπάνια ειδικότητα (ή πάθηση, αναλόγως τη δεκτικότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος) του χαμαιλεοντισμού, απέδειξε ότι μπορείς να παραμείνεις ο ίδιος ακόμα κι αν είσαι ταυτόσημος με τη βαριά βιομηχανία της ροκ μουσικής ή, ακόμα περισσότερο, ακόμα κι αν είσαι ο ίδιος σύμβολο της ποπ κουλτούρας (η οποία προφανώς υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια ενός μουσικού είδους), της οποίας άλλωστε βασικό συστατικό της λειτουργίας της είναι να εκμηδενίσει την ατομική ελευθερία του οποιουδήποτε καλλιτέχνη-δημιουργού πουλώντας την κομμάτι κομμάτι, συνήθως με το νανόμετρο ώστε να φτάσει για όλους, στους θεατές, στους τηλεθεατές, στους ακροατές, σε οποιονδήποτε τελοσπάντων είναι μέτοχος-συμμέτοχος της Μποντριγιαρικής άποψης περί παραχάραξης της σχέσης μεταξύ του σημαίνοντος και του σημαινόμενου, θεωρία η οποία ακόμα κι αν αποδειχθεί περιορισμένης ισχύος με όρους αντοχής στον χρόνο, δεν παύει να είναι αλήθεια στην οποία βαπτίστηκαν πολλοί· κατά συνέπεια, αν είναι οντολογική αλήθεια ή όχι δεν έχει καμία σημασία για το πως ξεδιπλώνεται καθημερινά η ζωή των ανθρώπων.
